Ukulore Valley

23 boeken

2009-12-30T10:57:00.003+01:00

Leesoogst van 2009: Chronologisch en stergewijs gerangschikt.
Keywords: "Roadnovel", "Coming of age" en "Sex".

****
- Invisible Monsters - Chuck Palahniuk
Beauty Queen verliest gezicht en trekt door het land in het gezelschap van haar transseksuele broer...

- The Girl with the Dragon Tattoo - Stieg Larson
De eerste van de drie...

- The Death of Bunny Monroe - Nick Cave
Komisch wrange roadnovel (Cocksman, Salesman, Deadman)

- Indignation - Philip Roth
Coming of age in de jaren 50...

- Man in the Dark - Paul Auster
August, 72, kan niet slapen, ligt in het donker, en overdenkt zijn leven...

- May Contain Nuts - John O'Farrell
Satire over hedendaagse overbezorgdheid...

- Snuff - Chuck Palahniuk
Een pornoprinses wil het met 600 mannen doen, wij volgen nr 72, nr 137 en nr 600...

- De Eenzaamheid van de Priemgetallen - Paolo Giordano
Prachtig dubbel coming of age verhaal...

***
Big Fish - Daniel Wallace
De Verloofde van Sado - Amélie Nothomb
Whetever makes you happy - William Sutcliffe
Godverdomse Dagen op een Godverdomse Bol - Dimitri Verhulst
Kill Your Friends - John Niven
Dagboek van een Zwaluw - Amélie Nothomb
Brightness Falls - Jay McInerney
Darkley Dreaming Dexter - Jeff Linsday
The Woods - Harlan Coben
Troost - Ronald Giphart
Exit Ghost - Philip Roth

**
Only Revolutions - Mark Z. Danielevski
The Dice Man - Luke Rhinehart
Alfa America - Jan Van Loy
Black Swan Green - David Mitchell

Huisje Moederloos op Cactus

2009-07-13T22:54:00.004+02:00

De weesjes uit Huisje Moederloos keken elk jaar weer uit naar dat éne weekend! Dat éne jaarlijks weerkerend weekend! Dat éne weekend waarop ze een kans maakten, een kans op een beter leven!

's Morgens wel vroeg opstaan, want de bus vertrok al vroeg vanuit Assebroek, zodat ze niet tè ver van het Minnewaterpark zouden moeten parkeren.

Elk weesje kreeg als uitrusting een witte schoudertas, meer niet...
... en het doel van elk van de drie dagen was even simpel als het belangrijk was: de eerste die 500 bekers binnenbracht, mocht als eerste een keuze maken uit de tien Ouderparen die in de coulissen klaarstonden om hun nieuwe spruit met open armen te ontvangen.

De tweede als tweede, enzoverder, dat begrijpt u wel, tot aan het tiende weesje, dat noodgedwongen opgescheept zat met het minst sympathiek lijkend Ouderpaar.
Waarna er voor de anderen niets anders op zou zitten dan de bus terug op te zoeken, in de hoop volgend jaar een nieuwe kans te krijgen op het grote geluk.

Het spel werd bits gespeeld. En ieder jaar bitser.

Riemen van schoudertassen werden doorgesneden, waarna een schijnbaar uit het niets verschijnende roedel zich stortte op de zich over de grond verspreidende plastic schatten.
De het afgelopen jaar geoefende "droeve", "schattige" en "bedelende" blikken leken die dag nog iets intenser "droevig", "schattig" en "bedelend", en werden soms geholpen door een klein (vorige week nog snel zelf aangebracht) litteken op de wang of net boven het oog.
De kleinsten werden steeds vaker zonder scrupules omver gelopen, zij beschikten immers toch nog over enkele jaren om het beter te doen.

De stempel van hun toekomst viel nu al af te lezen uit het spel.

De assertiefsten, zij die het lukte mensen zover te krijgen een halfvolle beker in één teug achterover te slaan uit angst voor hun priemende ogen, zij die de meeste kansen zagen om de minder fitte concurrentjes dwars te bomen... zij zullen later ongetwijfeld de directeurs worden die de grote financiële crisis van 2041 veroorzaken.
De meelopertjes, die altijd achter iemand na stapten, uit angst zich plots alleen op de weide te vinden, zij geraakten zelfs niet aan de 100 voor het einde van de dag... en zullen er volgend jaar, en volgend jaar, en volgend jaar ook niet geraken.
En de achterblijvers, die nu enkel aan bekers geraken die ze schichtig uit de sporadische vuilbak kunnen redden... tja, u raadt het al...

Maar het was gelukkig niet allemaal bittere ernst die dag, ter vertier van onze kleine helden en heldinnetjes werden er tijdens het spel muzikale performances verzorgd, op zaterdag bijvoorbeeld door Joe Gideon & Shark ****, 65daysofstatic **, The Black Box Revelation ***, Joan as a Policewoman **(*), Cold War Kids **, en The Gutter Twins ***.

En zo werd het, ondanks het miezerige weertje, toch nog een zonnige dag :-) !
Voor tien weesjes...

Eindejaarslijst X 4

2009-01-07T09:26:00.001+01:00

Gelezen

Tirza - Arnon Grunberg

en

Sputnik Sweethaert - Haruki Murakami
Stone Junction - Jim Dodge
Hey, Nostradamus - Douglas Coupland
This Is Your Life - John O' Farrell
Loop - Koji Suzuki

Gehoord

Nick Cave - Dig, Lazarus, Dig

en

The Ting Tings - We Started Nothing
Blood Red Shoes - Box of Secrets
Crystam Castles - Crystal Castles
The Kills - Midnight Boom
Juno - Soundtrack

Gezien (3D)

Dresden Dolls & Chrome Hoof (Pukkelpop)

en

Nick Cave - Vorst
Blood Red Shoes - Botanique
The Kills - AB
Woven Hand - Het Depot
Stereo MC's - Het Depot
Pukkelpop

Gezien (2D)

Juno

en

Burn After Reading
Eastern Promises
Vicky Christina Barcelona
Loft
Into The Wild
Willekespolis

Citaat van de week

2008-11-21T14:17:00.001+01:00

Eenvoudig Laptop XO te koop in België en Nederland

Bij aankoop van één laptop geef je er automatisch één aan een kind in een ontwikkelingsland

(14/11/2008 Het Belang van Limburg)

"tja, eerlijk gezegd, ik geloof niet zo veel meer van die armoede ginds. Als ze honger hebben dat ze dan een boterham bij mij komen vragen. Maar de honderden zwarten die hier rondlopen hebben overgewicht, dus zekers niks te kort. Klagen is gemakkelijk, en krijgen ook, zekers als je d''r niks moet voor doen."

Een doordeweeks nieuwsbericht, en één van de meer idiote reacties die ik de afgelopen maanden gelezen heb op de verder ook al niet echt van intelligentie of zin voor nuance overlopende internet-fora.

Aftermezzo: Thongs in Dahab

2008-11-14T21:34:00.000+01:00

Dahab. Ik en mijn boek maken het ons gemakkelijk, een paar kussens verder zijn Phil en Judy (57 en 53 jaar, afkomstig uit Australië *) aan een jong Brits koppel aan het uitleggen waarom zij sinds enkele jaren al vasthouden aan één bepaald merk strings, waar je die gemakkelijk via internet kan bestellen, hoe gemakkelijk ze niet zitten ("je voelt niet dat je ze aanhebt"), hoe verder ze ermee kunnen wandelen zonder dat ze er last van hebben ("gisteren nog 12 kilometer"), en dat ze dat merk strings sindsdien aan al hun vrienden en familie aanraden...

U begrijpt, dankzij Phil en Judy heb ik het moeilijk om me te concentreren.

Tot het me plots begint te dagen dat de "thongs" waarover zij het hebben waarschijnlijk geen "strings" zijn, maar het één of ander soort van schoeisel.

* Phil en Judy zijn fictieve namen, hun echte namen zijn Nick en Joan.

Ob-la-di, Ob-la-da

2008-11-13T20:12:00.004+01:00

Gunman Kills 15 Potential Voters In Crucial Swing State

Obama Win Causes Obsessive Supporters To Realize How Empty Their Lives Are

Citaat van de week

2008-11-06T08:29:00.002+01:00

"U zit in het kamp van Osama Bin Laden en van zijn vrienden bommenleggers en verkrachters. U bent een objectieve partner van de bommenleggers en van zij die de oren van meisjes afsnijden wanneer ze naar school gaan. Het parool dat u aanhoudt, is onredelijk en getuigt van weinig respect tegenover Belgische militairen die daar aanwezig zijn."

(Pieter de Crem in de defensiecommissie, tegen SP'er Van der Maelen)

Net op het moment dat ik dit lees leert Nick Cave me evenwel dat er voor een Christenmens als Pieter toch steeds een grote troost is: "When you're sad and when you're lonely, and you haven't got a friend. Just remember, that death is not the end."

Sinds gisteren zijn de Verenigde Staten van Amerika (hopelijk) verlost van dergelijke oorlogsretoriek, nu België nog...

Snot, forel en mayonaise

2008-10-31T07:41:00.004+01:00

Bijna een week terug, er zit weer realiteit in mijn hoofd en snot in mijn neus...

Mijn Restaurant koppels splitten omdat zij lesbisch blijkt, een kwakje mayonaise kost ondertussen evenveel als een klein frietje uit mijn jeugd, Jörg Haider is halsoverkop en postuum gebombardeerd tot vaandeldrager der griekse beginselen, en de forel wordt niet meer zo heet gegeten als hij driekwart eeuw geleden al dan niet opgediend werd...

En online staan de complete - of bij gebrek aan tijd een fijne selectie - tweedimensionele digitale visualiseringen van drie weken omzwervingen in bijvoorbeeld Caïro, Luxor, Aswan en Dahab...

Sometimes it rains in Cairo

2008-10-24T18:33:00.002+02:00

Eerst dacht ik dat ik weer op de verkeerde plek aan het wandelen was, zo een plek waar er verschillende airco-toestellen tegen de gevel hangen te lekken... maar dit keer bleek het regen te zijn, op mijn laatste dag gaat het hier nog even regenen.

Eerst dacht ik dat de stad er daardoor weer wat frisser ging bijliggen, zo pas gewassen na een klein fiks regenbuitje, u kent dat wel... maar hier wil regen zeggen dat alle vuiligheid die zich de afgelopen weken op straat verzameld heet een kleine smurrie wordt.

Een mens leert nogal iets bij op een doordeweekse vrijdag!

Laatste dag Dahab...

2008-10-22T14:56:00.002+02:00

Sinds de Sinai-klim van zondagnacht heb ik hier enkel liggen vegeteren... van 7 tot 10 op het strand liggen lezen... van 10 tot 13 op het strand liggen brunchen en lezen... van 13 tot 15 siesta... van 15 tot 18 op het strand liggen lezen... van 18 tot 23 op het strand liggen dineren en lezen...

En dit zware schema moet ik nog volhouden tot vanavond 23.30, als de nachtbus naar Cairo vertrekt.
Laatste loodjes...

Bobbejaan klim die berg

2008-10-20T16:08:00.005+02:00

Toen onze God een godje was, was ie wel een sympathieke kerel die in huiselijke kring graag cadeautjes uitdeelde en goocheltrucjes deed voor zijn vrienden... Moses kreeg bijvoorbeeld een paar stenen tabletten om als koffietafel te gebruiken, en hij hoorde een stem in een brandende struik... jolijt alom, in die goeie oude tijd!

Vreemd genoeg zorgen sommige van dergelijke kleine anecdotes er soms voor dat er, enkele millennia later, om 5 uur 's morgens, op de 2340 hoge top van de berg Sinai, een paar honderd mensen zitten te klappertanden in de ochtendkou, wachtend op een zonsopgang...

En dat nadat ze een paar uur nachtelijk bergjeklim achter de rug hebben, laverend tussen de kamelen, coffeshops en andere pelgrims... waarna er een afdaling wacht die 3750 treden telt, alhoewel de uitvinder van het woord "treden" dit volgens mij niet in gedachten had... waarna we allemaal aanschuiven voor het schrijn waarin de restanten van die brandende struik zouden zitten...

De brandweer van Hemiksem

2008-10-18T21:38:00.002+02:00

Het gebeurt nogal vaak dat ik dingen doe omdat ik vergeten ben waarom ik ze eigenlijk niet graag doe... met een willekeurig samengestelde groep op een toeristische uitstap vertrekken is daar eentje van...
Na twintig minuten heb ik de (guess once) amerikaanse jongen achter mij al vijf verhalen horen vertellen over zijn vroegere reizen, en ze eindigden allemaal met de conclusie dat dat wel de "most amazing experience" van zijn leven geweest was...

Most amazing experiences in mijn hoofd zijn dan weer een aftandse brandweerwagen zien voorbij rijden in Luxor, met op de chauffeursdeur het opschrift "Brandweer Hemiksem", tja...

Alhoewel het feit dat president Mubarak op mij gewenkt heeft natuurlijk ook voor altijd in mijn geheugen getypt staat!
En dat ondanks het feit dat we door hem een taxi (ipv bus) hebben moeten nemen naar de buiten het stad gelegen busterminal, want dankzij zijn komst was die dag de halve stad afgesloten voor het verkeer, op de hoofdwegen stond er om de tien meter een in het zwart gekleed legermannetje.

Verder waren onder andere de laatste tempels (Hatshepsut, Karnak), graven (Nefertite, Ramses 1,4 en 9) en musea (Luxor) van Egypte in de aanbieding... want na Luxor begin ik weer aan een nachtelijke busreis van 16 uren (in egyptische uren: 18) naar Dahab voor vijf dagen zon, zee, strand en stella!

En om het nog iets vermoeiender te maken begin ik aan die nachtreis op de avond van de dag waarop ik in de ochtend om 4 uur ben opgestaan... en dat alles om de zonsopgang boven Luxor en de Nijl te zien vanuit een heteluchtballon!

The most amazing experience of my life!

Als we de Hemiksemse brandweerwagen even buiten beschouwing laten...

De goeie oude tijd...

2008-10-14T18:56:00.003+02:00

De bewapende konvooien zijn ook niet meer wat ze geweest zijn.
Tussen twee politiejeeps in rijden 2 microbusjes en 3 taxi's in een ijltempo tussen het andere verkeer door van Aswan naar Luxor, met haltes aan de tempels van Kom Ombo (bwa) en Edfu (ja).
Terwijl ik verwacht had dat we in een lange karavaan van vrachtwagens, bussen en auto's door de woestijn zouden trekken, bewaakt door tientallen zwaar bewapende militairen, behoedzaam rijdend, een verkenner vooruit sturend om te zien of er geen roversbende verschuilt ligt achter elke volgende duin!

Luxor!
Vijf dagen blijf ik hier, voldoende om de eerste twee dagen een vakantie in mijn vakantie in te bouwen, ik lig tot 11 uur in mijn bed, slenter van bankje naar terras naar mijn bed, hang, lees...

Maar dan, vandaag, stort ik me weer in het toeristische strijdgewoel, en bezoek ik de tempels van Karnak: waarlijk imposant, ik ben voor de eerste keer echt onder de indruk van een oude ruine...

Nog meer onder de indruk ben ik als ik hier in Luxor, voor de eerste keer in egypte, een winkeltje vindt waar er prijzen op de producten staan!! Ik ga er sindsdien elke dag even heen!
Ik ben er immers pas in Aswan achter gekomen dat je niet enkel moet onderhandelen over de prijs van souvenirs, maar ook over die van bijvoorbeeld een fles water van een anderhalve liter... die prijs kan immers varieren van 3 tot 10 pound, die van een blikje cola van 2 tot 6.
En als ik het allemaal goed begrijp zijn die 3 en 2 pound nog steeds toeristenprijzen, en betalen de aswanezen en anderen nog minder... (nootje: 8 pound = 1 euro)

Lang geleden is Michael Jackson eens komen optreden in Belgie, en wel op de weide van Werchter, een journalist van het Belang stak doen een beetje de draak met een Michael-fan die wanhopig op zoek was naar een vuilbak op de weide...
Ik herinner me nog dat ik toen toch ook even met die arme jongen moest lachen, afval gooiden we toen nog allemaal gewoon op de geweide festivalweidegrond.

De link?
Ik voel me hier al tien dagen die Michael-fan, rondzeulend met lege blikken, flessen en allerhande ander afval... terwijl iedereen hier alles gewoon op straat of in de Nijl gooit.

Slapstick-moment van de dag: een amerikaans meisje probeert aan haar pas gewonnen lokaal vakantieliefje uit te leggen hoe hij haar moet e-mailen als ze terug is gekeerd naar haar verre thuisland... de vertwijfeling in zijn aangezicht zie je gewoon met piramidiale stappen toenemen, terwijl zij gedurende het uur dat ik naast ze zit geduldig alles opnieuw van de eerste stap aan het uitleggen is, af en toe er een geruststellende "don't worry, you'll get the hang of it" tussenwerpend.

Kort samengevat: de afgelopen dagen is er niet veel gebeurd :-)
En later volgt er nog meer van dat!
U kijkt er waarschijnlijk al naar uit, zoals ik uitkijk naar mijn zestien uur durende nachtelijke busrit van overmorgen!

Tot dan
D

P.S. Kan iemand eens opzoeken of er nergens een officiele instantie bestaat die het uitbaten van een Irish Pub die enkel Heineken en Stella verkoopt bestraft middels het kielhalen onder een van die vijf verdiepingen tellende cruiseschepen?

Stella in the evening, Felucca in the morning

2008-10-11T20:30:00.003+02:00

Om de treinvertraging uit mijn benen te werken besloot ik gisterenochtend een kleine wandeling te maken naar de oude Aswan-dam, twee uur later kom ik er aan om te merken dat het voetgangers niet toegelaten is om op de dam te wandelen, fijn, nog eens twee uur later ga ik dan maar verpozing zoeken in de Coptische kerk... waar Coptisch staat voor een locale versie van het Christendom.

Mooie kerk, en een mooie uitleg gekregen van een vrouw die zich voorstelt als een vrijwilligster van de kerk.

I am a volunteer.
This is the coptic church.
It is the 2nd biggest in Africa.
This is a coptic cross.
This is the chair of the coptic bisschop.
This is a folder about the coptic belief.
And this is a coptic souvenirshop, this coptic cross costs 35 pound.

Ik ben nog steeds niet aangesproken door iemand die uiteindelijk geen geld van me wil.

Tot gisterenavond, na een fijn kommetje Tagen Opergin (aubergines en gehakt uit de oven) in het enige restaurant dat een frisse pint serveert (Emy, dank u, Lonely Planet) geraak ik aan de praat (en drank) met Wael...
Vanmorgen dus een eerste keer wakker geworden naast een katertje...
En terwijl ik deze sta uit te waaien maak ik kennis met Ziko, de minst opdringerige felucca-kapitein die ik de afgelopen drie dagen ben tegengekomen.
Na een broodje falafel als extra ontbijt kies ik er dan ook voor om een halve dag wiegend over de Nijl te liggen dobberen in de blakende zon.

Zeer fijne kerel trouwens, Ziko, als hij hoort dat mijn gsm defect is (meegenomen in't handwasje van gisteren) trekken we na aanmeren nog een dik anderhalf uur door het stad om een nieuwe gsm te zoeken (en vinden) en uit te vissen waarom ik mijn nieuwe sim-kaart niet aan de gang krijg (Vodafone Egypte heeft ruzie met Belgie, of zoiets).

Morgenvroeg, 6 uur opstaan, en met het bewaakte convooi trekken we dan noordwaarts naar Luxor via weer een paar nieuwe oude tempels (Kom Ombo en Edfu).

Tot ginds!
Grtz
D

Cairo - Aswan: 18 uren

2008-10-10T14:26:00.004+02:00

Half tien, het is al even donker, en ik kom aan op het Ramses-station van Cairo.
Ik ben eigenlijk een half uur te vroeg, maar ik ben blijkbaar niet de enige, perron 8 is gevuld met Egyptenaren, die allemaal enorm veel koffers, dozen en bumpers bijhebben.

Ik raak voor de eerste keer in een gesprek dat me geen geld kost... en gelukkig maar, want Mohamed (waar blijven ze die namen halen?) blijkt bijzonder handig als iets voor tienen de eerste trein binnenboemelt...

Ik heb mijn opgeluchtte ademhaling nog maar net uitgeademd (het ziet er een fijn luxueus treintje uit) als hij me meldt dat dit de onze niet is, maar wel de luxe-slaaptrein die bestemd is voor de toeristen.

Als iets na tienen de volgende het station aankomt hou ik even mijn adem in: de wagons schommelen binnen, de luiken hangen half los, ramen zijn er gewoon niet, sommige zetels staan serieus scheef... maar dit blijkt dan weer de trein voor de armere egyptenaar te zijn.

Iets later verhuist iedereen even van perron 8 naar 10 en terug door een verkeerde aankondiging van de omroeper, maar om iets na half elf komt dan toch eigenlijk ons toch wel goed uitziend treintje binnengereden. Veel beenruimte, zetels die ver achteruitgaan zonder iemand te storen en (weliswaar iets de kille) airco... op deze trein hou ik het wel 12 uur vol :-).

Maar als het bij ons kan dat treinen van 1 uur soms een vertraging van een klein half uurtje oplopen, dan is het theoretisch niet ondenkbaar dat een traject van 12 uur soms uitloopt tot eentje van... ... ja hoor, 17 uur later tuffen we op het gemakste Aswan binnen, waar een hitte van bijna 40 graden me verwelkomt... of beter: mem geholpen door zeventien uur airco en gebrekkige slaap, met ongezien enthousiasme tegen de vlakte mept.

De rest van de dag ben ik geen mens meer, en ik kruip dan ook om 21 uur in mijn bed.

D

P.S. hieronder ook enkele eerste in de rapte geselecteerde foto's

Foto's: Cairo en Aswan

2008-10-10T13:48:00.011+02:00

Een hostel ligt in Cairo op the Fifeist Floor,

... en dit is de lift:

Dirk gaat voluit

De zon ook

De sfinx daarentegen

Moskee-zicht

Nijl-zicht

Ontbijt in Aswan-zicht

Vier uur wandelen in een loden zon om dan niet op de Aswan-dam te mogen

Intermezzo: Drinking in Cairo

2008-10-09T17:38:00.000+02:00

Op een avond slenterde ik door een terrasbuurt als er weer een ober langs me komt wandelen en vraagt of ik geen thee of cola wil... als ik vriendelijk afwimpel fluistert hij op een samenzwwerderig toontje dat hij ook "Beera" heeft, zo een samenzweerderig toontje dat me dadelijk deed denken aan mijn eerste Werchter, waar me toen op dezelfde manier "hasjiesj" werd toegesist.

Om maar te zeggen dat een pint drinken hier geen evidentie is.

Gelukkig heb ik op de tweede dag, op een paar straten van mijn hostel, een klein winkeltje gevonden waar ze Stella verkopen (niet de onze, wel een autentiek best lekker egyptisch bier)!
Mijn bestelling krijg ik mee in een ondoorzichtige zwarte plastic zak, en drink ik daarna stiekem leeg op mijn kamer.
Vreemd genoeg smaakt het daardoor blijkbaar nog beter :-)!

Little Britain in Big Cairo

2008-10-08T19:34:00.000+02:00

Ik zit rustig op een bankje, een paar meter verder staat een politiewagen, een oude man in de typische jurkerige klederdracht strompelt voorbij, houdt halt aan de linkerachterzijde van de wagen, licht zijn jurk een tiental centimeter op, en zet de kraan gezellig open!
Anarchy in Egypt! Of is het Absurdisme?

Verder geen nieuws, geen grote toeristische activiteiten.
Maar nadat ik er eergisteravond was achtergekomen dat ik mijn budget op bovenmenselijk wijze aan't overschrijden was, heb ik de afgelopen twee dagen wel vooral de stad (of is het "het stad") verkend.

Elke hoek die je omdraait blijft een verrassing, je wandelt in enkele seconden van de grootste luxe in de diepste miserie, van het platste toerismekapitalisme in het schrijnendste overlevingskapitalisme.
Achter de luxueuze etages hoge hotels vind je zonder probleem wel een straatje waar op de stoep een koe aan stukjes geslagerd wordt, terwijl de vliegen uitzwermen bij elke haal van het slagersmes, de katten onder tafel zitten te wachten op een toevallig vallend stukje vers vlees, en de naburige kolenhandelaar lustig een emmertje volschept voor de volgende klant.

En nu, nu ga ik de vuiligheid van me afdouchen en alles inpakken, straks om 22 uur vertrekt mijn nachttrein naar Aswan.
Mijn volgende hostel heeft me gelukkig net laten weten dat ze een pick-up dienst hebben! Hoezee! Hoezee! Het zal nodig zijn na een zittende rit van om en bij de 12 uurtjes...

Een met onverdroten moed een waarschijnlijk slapeloze nacht tegemoet stappende Dirk groet U, en U.

Intermezzo: Driving in Cairo

2008-10-08T18:34:00.004+02:00

Het heeft me vele uren van opperste concentratie gevergd, uren waarin ik onverwijld het verkeer in de gaten hield, elk manoeuvre van elke auto werden geregistreerd, maar nu denk ik dat ik alles begrijp van het Caironese verkeersreglement!
Het scheelt eigenlijk niet eens zoveel met het onze...

Gordel: voorlopig enkel nog verplicht voor de chauffeur, maar het is voldoende als hij nog rustig wordt aangedaan nadat men tot staan is gebracht door een agent.

Richtingaanwijzers: enkel verplicht voor bussen vol toeristen.

Koplichten: mogen vervangen worden door zachte blauw of groen neon-lichtjes, of door een pillamp op het dashboard, mogen ook gewoon achterwege gelaten worden (het is hier soms spannend wandelen in den donker).

Kruispunten: verkeerslichten mogen genegeerd worden, agenten dan weer niet, zoals mijn taxichauffeur even wou aantonen (ten koste van 10 pound, maar dat viel nog mee, het meer geweest als hij er niet mee had gedreigd de president persoonlijk erbij te halen, mij zet hij als genoegdoening iets later god weet waar af, maar niet waar ik gevraagd had).

Claxon: mag enkel en alleen gebruikt worden om aan te geven
- dat iemand in je weg loopt;
- dat je gaat inhalen;
- dat je langs rechts gaat inhalen (2x);
- dat je een manoeuvre gaat uitvoeren;
- dat je aan een kruispunt rechtdoor gaat rijden
- dat er nog plaats in je taxi is;
- dat er volk in je taxi zit, en je dus gehaast bent (2x);
- dat je een andere taxi gezien hebt;
- dat je een vriend hebt gezien die Mohamed heet (inclusief alternatieve spellingen);
- dat je een gesluierde vrouw gezien hebt;
+ nog enkele andere redenen waarvoor mij de tijd mankeert om ze hier allemaal op te sommen.

Zonsondergang in Cairo met Nijl en Smog

2008-10-06T23:26:00.003+02:00

Dat zou de ondertitel zijn van een foto die ik vanavond had kunnen nemen, als de pillen van mijn kodak niet net plat waren.

Maar laat ons beginnen bij het begin!!

Een begin waarbij ik al om 6 uur 's morgens doelloos door mijn huisje zwerf als een gevolg van het gevoel dat ik dit keer onder- in plaats van overvoorbereid (zie vorig jaar) aan deze onderneming ga beginnen, om dan 10 minuten voordat ik moet vertrekken erachter te komen dat ik nog vanalles (sandalen, toiletpapier, ...) vergeten ben, en mijn planten toch nog een laatste keer moet water geven.

Een begin ook waarbij ik dankzij een kleine vertraging bij de NMBS op een zaterdagochtend maar net op tijd aan de incheckbalie van Air France sta.
En waar ik me meteen in een reality-TV vliegtuigreis-cliche waan: als de vriendelijke dame namelijk het woord "overboekt" in de mond neemt, zie ik me die avond al vertoeven in een luxueus hotel, oververzadigd na een luxueus viergangenmenu op kosten van de maatschappij.

Alle dromen worden in Parijs echter snel irreality-TV als blijkt dat er plots toch weer plaatsen genoeg zijn. En al begrijp ik niet waarom ze de Economy-zitjes plaatsen achter de luxe-mensen (ogenuitstekerij), toch heb ik verder geen klachten over Air France: de zetels zijn zelfs Swa-compatibel, het eten valt tegen alle verwachtingen in mee, al laat ik wel enkele extra snoepjes aan me voobijgaan omdat ik het concept all-in-vlucht nog niet doorheb (te vaak Wizz-, Ryan- en andere -Airs gevlogen waarschijnlijk).

Maar het ging hier eigenlijk over Cairo!!!

Eerste indruk: overweldigend, een stad die letterlijk uit zijn voegen barst, en die dat in al zijn chaos ook echt wil laten zien. In het Downtown-area (waar mijn hostel ligt) lijkt het zel alsof Egypte elk uur afwisselend de Champions League, de Afrikacup en de wereldcup wint: het geclaxoneer voert 24/24 de boventoon. In andere wijken lijkt het dan weer net of de stad pas een maadenlange belegering achter de rug heeft...

Ik vind hier ook compleet nooit mijn weg, al twee keer ben ik al vertrokken naar Islamic Cairo (eentje van de oudere wijken), en al twee keer verdwaal ik hopeloos als ik ook maar een keer van mijn weg afwijk door een interessant uitziend straatje in te wandelen.
Niet dat ik zo niet al een paar keer op onverwacht mooie plekjes ben terechtgekomen, maar Islamitic Cairo zal toch weer voor morgen zijn.

Verder heb ik me vooral de toerist onder de toersiten laten uithangen: mummies kijken
in het Egyptisch Museum, en natuurlijk naar de piramides en de sfinx... inclusief Camel Ride (and I've got the pictures to prove it).

Na twee dagen ben ik er nog niet uit of ik het hier naar mijn zin heb, het is mooi rondwandelen door de verschillende buurten, thee drinken op straat, meewandelen in de chaos, Frogger te spelen elke keer als je de straat wil oversteken (weliswaar de gevorderde versie: zonder de veilige boomstronken)
Maar tegelijkertijd blijft de chaos en het continue lawaai me overdonderen, en begint het mouwhangen me nu al serieus op mijn heupen te werken: elke paar uur wordt ik aangesproken en begint het gesprek met steeds dezelfde standaardzinnen: "Where you from?", "What your name?", "You alone?", ... waarna het er telkens op de een of andere manier op neerkomt dat het mij geld gaat kosten. De "No, thank you"'s steken nu dan ook al gereed in mijn linkerachterzak.

En toch heb ik me vandaag laten vangen, de helft dan de tocht naar de piramides legde ik met de metro af, zodat mijn verdere taxirit goedkoper zou uitvallen. Als ik de metro uitkom word ik iets later aangesproken, de "No thank you" lag al klaar... maar omdat de zon schijnt, en ik niet echt houd van mijn paranoide zelf, en de man ook op weg lijkt naar de piramides met zijn twee zonen, en hij me op weg helpt om de minibus in plaats van de taxi te nemen (0.5 ipv 10 pound), ga ik dit keer mee met het verhaal...

... en bevind ik me even later, voor ik goed besef wat er gebeurd is, ergens in een prehistorische versie van een Thomas Cook reisbureau. Waar me, aan de hand van een mooie houten plattegond van het Giza-plateau, wordt uitgelegd waarom het mij 900 pound (+/- 110 euro!!) gaat kosten om de komende 3 uur zinvol te besteden.
Tot mijn eigen verbazing kom ik er nog vrij goed vanaf, zonder een te zuur gezicht van mijn persoonlijke Thomas Cook stemt hij ermee in om me op de voorheen vermeldde kameel naar de eerste piramide te brengen, en kost me dat 50 pound.
Toch nog het dubbele van de reguliere prijs voor een kamelenritje, maar aangezien ik niet wist hoe ik op eigen houtje de piramides moest gaan vinden leek me dat toen geen slechte prijs :-).

Van zweet parelende groeten,
D

P.S. Als ik een foto neem van de Nationale Islamitische Bank van Egypte, word ik aangesproken door iemand met een pasje van Internal Affairs. Iemand een idee waarom? De man zelf sprak geen Engels, en ik geen Arabisch.
Dat laatste trouwens tot grote ergernis van Mohamed, de Tourism Manager van deze hostel waar ik (eveneens trouwens) al twee dagen de enige gast ben. Want als ik snel even Arabisch wou leren zou ik de originele versie van de koran kunnen lezen, waarna ik dadelijk de liefde van Allah in mijn hart zou voelen, en nooit ofte nimmer meer zou twijfelen aan mijn nieuw gewonnen geloof.
Ik stond op het punt om op zijn voorstel in te gaan, maar dan moest hij me wel beloven zich evenzeer in de mooie kunst der wetenschappen te verdiepen, maar dat zag hij dan weer niet zitten.
Sinds dat gesprek glip ik toch weer net iets stiller mijn kamer in :-)

Kopenhagen

2008-09-28T23:13:00.003+02:00

De kleine zeemeermin! Vier blikken Carlsberg uit de Seven-Eleven! Het Staatsmuseum voor de Kunst! De vrijstaat Christiania! Een Double Whopper menu bij de Burgerking! Vier blikken Carlsberg uit de Seven-Eleven! Het graf van Hans Christian Anderson!

Hier alvast de foto's, de verhalen volgen...

Ripley's Believe it or not! Feesten in Heidi's bierbar! Eindelijk naar Legoland! Een hamburger bij de McDonalds! Ons bezoek aan een fancy-dress house-warming-party!

Hier alvast geen foto's, de verhalen volgen misschien ooit later nog wel eens...

12 boeken (deel 2)

2008-09-10T22:58:00.000+02:00

Elke keer als ik de laatste pagina van een Murakami achter de kiezen heb zit ik met vragen als wat er nu eigenlijk gebeurd is, waarom, waar stopte de werkelijkheid, en begon het surrealisme, ...

En als het boek een tijdje later verteerd is kom ik steeds tot de vaststelling dat zijn boeken niet (althans niet door mij) te bespreken vallen.
Ze moeten gewoon beleefd worden, ja, ook door u.

Sputnik Sweethart - Haruki Murakami ****

jPod - Douglas Coupland ***

Welkom in de bizarre wereld van de J-pod, de bij momenten tè herkenbare micro-wereld van een IT-eilandje...
Coupland loodst je doorheen een alomvattend gamma (drugs, mensensmokkel, "zoek de foute opzettelijk fout getypte digit in de eerste miljoen cijfers van Pi"-achtige spelletjes, ...) min of meer dagdagelijkse situaties met de vlotheid die we van hem gewend zijn.

No Country For Old Men - Cormac Mc Carthey ***

Het boek was er voor de film maar werd erna gelezen.
Het feit dat het boek me wat tegenviel wil dus zeggen dat:
a) de theorie dat het boek altijd beter is dan de film enkel opgaat omdat het boek gelezen werd voor de film gezien wordt,
of
b) het boek wat tegenviel.

Blind Faith - Ben Elton ***

Hoe gaat her eraan toe in een wereld waar geheimen hebben onwettelijk is, waar men je om uitleg komt vragen als het filmpje van je bevalling na een paar dagen nog niet op het internet staat, waar je op elk moment kan kijken wat er bij je buren gebeurd, en zij dat ook bij jou kunnen doen… ?
Het is Elton's handelsmerk dat hij focust op een uit de hand lopend maatschappelijk fenomeen, en dit dan uitvergroot tot een satirische roman.

Dat lukt de ene keer (Dead Famous, Popcorn, …) al beter dan de andere (Blind Faith), maar als hij op die manier bezig hoor je mij niet klagen, en blijven we in elk geval bespaart van romans à la zijn tegenvallende The First Casualty.

Stone Junction - Jim Dodge ***

Odyssees en Epossen zijn termen die niet enkel handig zijn bij het invullen van het doorsnee Denksport-boekje, ze zijn ook verrekt handig als je de calvarietocht wil beschrijven die het leven van Daniel Pearse is.
Een tocht die hem tot volwassenheid brengt langs magie, poker, onzichtbaarheidslessen, geheime outlaw-allianties, moord, ongelooflijke waarheden en gelooflijke onwaarheden brengt.
Dodge heeft nog maar drie romans geschreven, ik ga alleszins al op zoek naar die andere twee...

Colors Insulting to Nature - Cintra Wilson

Lang geleden gelezen, en blijkbaar zo weinig indrukwekkend dat ik zelfs na het herlezen van de achterflap er nog aan twijfel of ik het boek eigenlijk wel gelezen heb.

12 Boeken (deel 1)

2008-09-08T21:32:00.004+02:00

Het aandeel Vlaamse boeken in mijn Save from a fire lijstje is altijd nogal beperkt geweest.

De Ontdekking van de Hemel blijkt bij nader inzien de enige te zijn, en dat is al geleden van ergens in de buurt van Y2K.

En toen...

Tirza - Arnon Grunberg *****

Na de 4*-romans Fantoompijn en Blauwe Maandagen kon ik Grunberg niet meer altijd even goed pruimen.
Voor mij waren bv de Asielzoeker en Lof der Zotheid tè literair, tè geprobeerd mooi… ik geraakte er alleszins niet door in vervoering, en kocht zijn volgende zelfs niet meer.

Onlangs stond ik echter in de FNAC voor een stapeltjes 3-voor-de-prijs-van-2-actieboeken, en daartussen lag Gerrit Komrij's door mij al lang begeerde Kakafonie - Encyclopedie van de Stront.
Maar dus ook Tirza, de laatste met prijzen overladen Grunberg, en die werd dus maar mee op't stapeltje gelegd.

De gevoelens van desolaatheid en schizofrenie die hij naar boven brengt zijn afwisselend hilarisch en aangrijpend, en altijd even confronterend.

Prachtige portretten van verknipte (alhoewel?) protagonisten, en een verhaal dat je meesleept vanaf het bizarre begin tot het verrassend einde… lezen!

The Innocent - Harlan Coben ***

Er zijn maar weinig dingen zeker in't leven.
Coben's boeken zijn in sneltreinvaart weglezend en serveren spanning met een fileermesje, Nick Cave is god en Bart de Wever het levende bewijs dat god niet bestaat.

Om er maar enkele te noemen.

Hotel World - Ali Smith

Met de regelmaat van een gedeeltelijke zonsverduistering kom ik een boek tegen waarin ik echt niet voorbij de, voor mij magische, vijftigste bladzijde geraak.

Tales of the City - Amistead Maupin

Blijkbaar zijn er dit jaar veel gedeeltelijke zonsverduisteringen.

How to be good - Nick Hornby ***

Een vrouw is haar man moe, want hij is een continu op alles en tegen iedereen fulminerende etter... , maar ja, er zijn de kinderen, dus ze verdraagt hem wel.
Tot hij zijn goeroe tegenkomt die hem leert Goed te zijn: geld en spullen weggeven, daklozen in huis nemen, en meer van dergelijke dingen die elk apart wel eens door één van ons ééns per jaar in zijn hoofd haalt.
Hornby gaat hiermee tot het uiterste, en alhoewel hij hier niet op zijn best is, en soms iets te beleerderig overkomt, blijft het een mooi boek als tussendoortje.

Slam - Nick Hornby ***

Hornby loodst je binnen in de door koningen angst en twijfel geregeerde wereld van een skate-gekke tienerzoon van een tienermoeder soon to become tienervader.
Spijtig sleept Hornby in mijn achterhoofd rond met het *****-High Fidelity, en komt ie nooit meer in die buurt, of... een auteur wiens boeken altijd de moeite zijn, maar lees ze niet te snel achter elkaar, want zijn fijne stempel is soms wel heel herkenbaar.

Tomorrow in the papers

2008-09-06T12:08:00.007+02:00

Tonight on TV

Delicatessen, ik herinner me nog dat ik serieus onder de indruk was toen ik hem jaaaaren geleden gezien heb in't brussels filmmuseum, dit clipje verklaart al een beetje waarom, morgen weet ik weer helemaal waarom:

En nu we toch bezig zijn, vorig seizoen heeft Vijf-TV eventjes Weeds uitgezonden, om er ergens halverwege het eerste seizoen mee te stoppen.. terwijl het toch zo'n serie was waarbij ik besefte dat ik nog niet te oud ben om te leren waar de naam Pearl Jam vandaan komt, of dat bananen niet enkel de vrouw ten goede kunnen komen...

En nu we toch bezig zijn, gewoon een knap filmpje van een paar mensen die door veel te lopen, te klimmen en foto's te nemen, tonen hoe je op eigen houtje de indrukwekkende beginscene van Saving Private Ryan kan naspelen.

Meer: Standaardgasten

World of World of Warcraft

2008-09-03T20:18:00.000+02:00

'Warcraft' Sequel Lets Gamers Play A Character Playing 'Warcraft'

Damn good coffee!

2008-08-25T21:08:00.006+02:00

Dale Cooper: "Harry, I'm going to let you in on a little secret. Every day, once a day, give yourself a present. Don't plan it. Don't wait for it. Just let it happen. It could be a new shirt at the men's store, a catnap in your office chair, or two cups of good, hot black coffee."

Mijn cadeautje van vandaag is een een uur durende zoektocht naar wat er gekomen is van de Twin Peaks cast.

Een zoektocht die me trouwens slechts enkele spelden heeft opgeleverd:

Laura Palmer (Sheryl Lee) speelde in een eerste onuitgezonden Pilot van Desparate Housewives de rol van de buurvrouw die meteen zelfmoord pleegt, maar ze wordt nadien jammerlijk vervangen.
Agents Dale Cooper (Kyle MacLachlan) en Agent Dennis/Denise Bryson (David Duchovny) zijn nog redelijk terechtgekomen.
De kleine achterwaarts sprekende man uit Cooper's dromen speelt nadien nog een paar leprechauns en Repelsteeltjes, om uiteindelijk als manager van't reizend circus in Carnivàle terecht te komen (btw, blijkbaar sprak hij echt achterwaarts, en zijn dat geen achterwaartsafgespeelde fragmenten).
Bobby zit ergens in een aflevering van Deadwood! (??)
Verder vele mensen in kleine films en talrijke TV-gastrollen in Dawson's Creek (Bobby, Shelly èn Audrey), Gilmore Girls, CSI's, Without a Trace, House, Alias, ...
Deputies Andy en Hawk, Sherrif Harry, Leo, James, Lucy, The Log Lady, Dr Jacoby werden sindsdien enkel nog door hun moeder gezien.

Pukkelpop 2008

2008-08-20T22:11:00.010+02:00

Na The Dresden Dolls heb ik mijn bonnen nageteld om er zeker van te zijn dat die high waarin ik verkeerde niet door een overdosis Grimbergen veroorzaakt werd, maar neen...

En na Chrome Hoof verkeerde ik opnieuw in oorden waar ik me allang niet meer bevonden heb, en waar't zeer aangenaam genieten was...

Meteen mijn twee Pukkelmomenten van't jaar, en't mag gezegd: een goed jaar!

Al de rest vereeuwig ik hieronder, kwestie van me volgende jaren te herinneren wat ik gezien en waarvan ik genoten heb.

De bevestigingen

*****
The Dresden Dolls
- tot nader order nog steeds dè beste manier om al uw huwelijken op te vrolijken

****
The Editors & Bloc Party
- tot nader order de winnaars uit de hele nieuwe indie-scene die begin deze eeuw ontstond

Stereo MC's
- tot nader order nog steeds de op één na lelijkste old geezer die het nog steeds kan

The National
- tot nader order nog steeds een te weinig bekende band

***
Kaisers Orchestra
- mijn Pukkel-opener, en tegelijk eerste feestje van't weekend

Sons and Daughters
- het beste Australisch export product sinds Nick Cave

The Futureheads
The Pigeon Detectives
- energie en singalongsongs à volonté

De verrassingen

*****
Chrome Hoof
- geen woorden voor, letterlijk

****
The Gutter Twins
- op weg naar een heilige tweevuldigheid
The Germans
- boeiend loeihard
Hadouken!
Does It Offend You, Yeah?
- rave-rock die mij in elk geval aan't dansen krijgt
Get Cape. Wear Cape. Fly
- kruising van Billy Bragg en Jack Penate
Blood Red Shoes
- kruising tussen The Kills en The White Stripes
Iron and Wine
- bloedmooie liedjes voor't slapengaan

***
Two Gallants
The Do
A Brand
Drive-By Truckers
Nina Nastasia
Tindersticks
Flaming Lips
The Heavy
Yeasayer
Manic Street Preachers
Menomena
Tokyo Police Club
Foals

De Teleurstellingen

Ian Brown
- Tja
Joan as a Police Woman
- Tja, bis
Black Kids
- Tja, kids

De al bijna vergetenen

One Night Only
A Mountain of One
British Sea Power
White Lies
Sigur Ros
- ik snap het nog altijd niet
M83
We are Scientists
Crystal Castles
- maar die laatste drie enkel door de Dresden-Bloc-Chrome-Grimbergen-high waar in ik maandagochtend geleefd heb

De Jammerlijk gemisten

MGMT

Freaky Age

Infadels

Caribou

Alele Diane

Jamie Lidell

Holy Fuck

Alphabeat

Thanx to Dominiek voor de hulp bij de planning

Pukkelpop Programma Poging

2008-08-13T09:43:00.003+02:00

Vorige zaterdag gezien dat ze de Grimbergen-tent blijkbaar mooi centraal hebben laten staan tussen Chateau, Marquee en de Club!
Jippie!

En tussen de bezoekjes aan deze wonderlijke tent door had ik dit jaar ook graag volgende bandjes gezien:

Donderdag
12:30 !! Kaizers Orchestra (Marquee )
13:10 A Mountain of One (Chateau )
13:50 Joe Lean and the Jing Jang Jong (Club )
13:50 !! The Pigeon Detectives (Marquee )
15:10 Soko (Club )
15:10 The Cribs (Marquee )
15:55 !! The Germans (Wablief )
16:30 One Night Only (Club )
16:45 !! Infadels (Dance )
17:20 Menomena (Chateau )
18:10 British Sea Power (Club )
18:10 !! Joan As Police Woman (Marquee )
18:55 White Lies (Chateau )
19:35 Freaky Age (Wablief )
19:50 !! Ian Brown (Marquee )
19:55 Hadouken! (Club )
20:15 Henry Rollins (spoken word) (Chateau )
20:45 !! Editors (Main )
21:15 Headphone (Wablief )
21:45 Mercury Rev (Marquee )
21:50 !! Iron and Wine (Club )
22:45 Drive-By Truckers (Chateau )
23:50 !! The Ting Tings (Club )
00:35 !! Stereo MC's (Dance )
00:50 The Killers (Main )
00:50 !! Holy Fuck (Chateau )

Vrijdag
13:10 Das Pop (Main )
13:20 !! Sons and Daughters (Marquee )
13:50 Lightspeed Champion (Club )
14:00 Nina Nastasia (Chateau )
14:35 Michael Franti and Spearhead (Main )
15:15 !! The Do (Club )
15:25 Caribou (Chateau )
16:00 A Brand (Marquee )
16:45 !! Get Cape. Wear Cape. Fly (Club )
17:25 Foals (Marquee )
18:15 !! Does It Offend You, Yeah? (Club )
18:25 Tunng (Chateau )
19:00 Stereophonics (Main )
19:55 !! The Futureheads (Club )
19:55 Martina Topley-Bird (Chateau )
20:00 Lady Linn and Her Magnificent Seven (Wablief )
20:50 The Breeders (Marquee )
21:45 Alphabeat (Chateau )
21:50 !! Blood Red Shoes (Club )
22:50 !! Tindersticks (Marquee )
23:55 !! Tokyo Police Club (Chateau )
01:00 !! The Gutter Twins (Marquee )

Zaterdag
12:25 The Black Box Revelation (Marquee )
13:05 Pivot (Chateau )
13:40 Black Kids (Marquee )
14:05 !! The Heavy (Club )
14:20 Fuck Buttons (Chateau )
14:50 The Wombats (Main )
14:55 !! The National (Marquee )
15:40 Two Gallants (Club )
17:20 !! Yeasayer (Club )
17:55 !! MGMT (Marquee )
18:10 Manic Street Preachers (Main )
19:10 Black Mountain (Club )
19:25 !! The Dresden Dolls (Marquee )
20:05 !! Bloc Party (Main )
21:00 Neurosis (Shelter )
21:10 Alela Diane (Club )
21:20 !! Chrome Hoof (Chateau )
21:30 The Hickey Underworld (Wablief )
21:30 Jamie Lidell (Marquee )
23:05 We Are Scientists (Club )
00:00 Soulwax (Main )
00:10 !! Crystal Castles (Chateau )

America, America!

2008-07-30T22:40:00.002+02:00

New Wearable Feedbags Let Americans Eat More, Move Less

Bush Tours America To Survey Damage Caused By His Disastrous Presidency

Nog twee jaar!

2008-07-14T12:05:00.005+02:00

Over twee jaar mag ze mee... de ideale leeftijd dan... net groot en sterk genoeg om een plastic zak rond de schouders te binden die niet te laag over de grond sleept... net klein genoeg om zich een weg te banen tussen de benen van de massa volk die voor't podium staan... bekertjes rapen op Cactus... de mensen Damien-gewijs in de ogen staren tot ze hun halve pint in één teug leegdrinken... andere kinderen hun verzameling aftroggelen...

De eerste 18 zijn voor een pintje voor peteke, de tweede 18, ook, maar van de volgende krijgt ze zelf een Red Bull, dat lijkt me een mooie verdeling... kwestie van attent en alert genoeg te blijven, en tegen een uur of tien 's avonds al niet (net als de andere kinderen) met holle ogen over de wei te strompelen, zonder dat weggeworpen bekertje te zien dat ze op nog géén meter afstand passeren...

Over twee jaar mag ze mee!

En verder?

Devotchka en Shantel doen de Balkan
Arsenal doet enkel de laatste nummers iets interessants
The Kills doen The Kills, en doen dat als vanouds prachtig, al begint VV er stilaan tèveel uit te zien als the girl next door
Sophia doet het mooi met strijkers, en was beter gezind dan hun strijk-passage op Pukkelpop
Bootsy doet the Funk, maar niet zoals we verwacht hadden, de nep-James Brown gaf bij het mantel-moment het woord pathetiek een nieuwe betekenis

Lesbian Spank Inferno

2008-06-21T22:11:00.005+02:00

Dinner Guest: How could you possibly enjoy a film like "Lesbian Spank Inferno."?

Steve: Oh, because it's got naked women in it! Look, I like naked women! I'm a bloke, we're supposed to like naked women, we're born like that! We like naked women as soon as we're pulled out of one; halfway down the birth canal we're already enjoying the view! Look, it is the four pillars of the male heterosexual psyche. We like: Naked Women, Stockings, Lesbians, and Sean Connery best as James Bond, because that's what being a boy is. And if you don't like, darling, join a film collective. Look, I want to spend the rest of my life with the woman at the end of that table there, but that does not stop me wanting to see several thousand more naked bottoms before I die, because that's what being a bloke is. When man invented fire, he didn't say "Hey, let's cook!" He said "Great! Now we can see naked bottoms in the dark!" As soon as Caxton had invented the printing press, we using it to make pictures of, hey! Naked bottoms! We have turned the internet into an enormous international database of naked bottoms. So you see, the story of male achievement through the ages, feeble though it may have been, has been a story of our struggle to get a better look at your bottoms. Thank you, girls, I'm not sure how insulted you really ought to be.

Dinsdagavond
Canvas
Coupling
(Friends, beter en brits)

8 Boeken

2008-03-01T10:34:00.005+01:00

Mijn Nostradamus voor dit jaar:
"Voor't eind van 2008 is er een wet die het verbied om in't openbaar al wandelend te lezen terwijl men een mp3-speler draagt. "

Loop - Koji Suzuki * * * *

Het derde deel van de The Ring Trilogy... even pageturnend als de vorige, en prachtig verweven met de vorige twee delen, zonder dat het feit dat je falend geheugen eigenlijk alle info over die twee vorige delen kwijt is een obstakel is om te volgen.

Try - Dennis Cooper * * *

Toen ik ongeveer tien jaar geleden ben beginnen pendelen heb ik op de trein de 120 dagen van Sodom van de Sade eens gelezen... hetzelfde gevoel van licht onbehagen bekroop me nu opnieuw tijdens het lezen van Try, het relaas van een jongen die verwikkeld zit in een net van drugs, misbruik, en sex met zijn beide homofiele adoptie-vaders...
Niet voor gevoelige lezers!

Hey, Nostradamus - Douglas Coupland * * * *

Zoals bv Extremely Loud And Incredibly Close (*****) van Safran Foer geënt is op 9/11, registreert Hey, Nostradamus vier verhalen die ontstaan uit een schietpartij op een amerikaanse school.
Een Coupland die serieuzer is dan we van hem gewend zijn, maar daarom niet minder raak/rakend.

The Five Gates of Hell - Rupert Thompson * * *

Waar ik aan begon met het idee dat het een doordeweekse hap slik weg thriller-tussendoortje was... bleek een mooi verteld, bij momenten Lynchiaans verteld, verhaal te zijn.
Maar ik begrijp nog steeds niet waar die Vijf Poorten van de Hel ergens thuishoren in dit verhaal...

Haunted - Chuck Palahniuk * * *

Een twintigtal mensen schrijft zich in voor een 3 maanden durende schrijverscursus... en wordt dan opgesloten in een oud geïsoleerd theater, waar ze met het vorderen van de tijd aan steeds zwaardere ontberingen wordenvan blootgesteld.
Dit verhaal wordt echter doorweven door steeds gruwelijkere kortverhalen de deelnemers, waardoor je in geen enkel verhaal binnen geraakt.
Zoals mijn leraars vroeger elk jaar in mijn rapport schreven: "hij kan beter!".

The Ruins - Scott Smith * * *

Scott Smith schreef 15 jaar geleden het ingenieuze en schitterende (en eveneens schitterend verfilmde) A Simple Plan.
En ik verwachtte eigenlijk, zeker na 15 jaar, minstens evenveel ingenieusiteit van zijn nieuwe, maar niet dus... het verhaal van een "levende" plant die heerst over een berg in Zuid-Amerika, en die vervolgens 5 avontuurlijke studenten gevangen neemt en langzaam de gekte en de dood injaagt is een fijne King-thriller, maar zo heeft King er al genoeg zelf geschreven.

This is your life - John O'Farrell * * *

De John leerde ik jaren geleden kennen dankzij de eindejaarsvraagjes van Arno, en is altijd goed "for a laugh", dit keer gaat die laugh ten koste van Jimmy Conway die door een gelukkige samenloop van omstandigheden beroemd wordt als the hottest brittish stand up comedian, terwijl hij nog nooit een mop verteld heeft. Zijn rise and fall worden door O'Farrel grappig en met een mooi gevoel voor satire geserveerd.

A Year in the Merde - Stephen Clarke * * *

Een Brit neemt een job aan in Frankrijk, en leert omgaan met de vreemde gewoontes van de Parijzenaars: hoe omgaan met de vulturele verschillen, hoe Blair te verdedigen in zijn Irak-standpunt, hoe omgaan met de norse obers, hoe een française versieren, de finesses van de franse taal, ...
Petite, mais goûtable.
In de lijn van How to Lose Friends and Alienate People (***).

The Flemish Onion

2008-01-23T18:51:00.000+01:00

Een woensdag lijkt me het ideale moment om een lans te breken voor het nieuwe CANVAS-programma van (pdw)

SPAM - elke vrijdagavond om 20.40

Duitse Herder Gerolf Annemans mengt zich in voorzittersstrijd Vlaams Belang

Nieuws voor zij die denken dat Dedecker alles gaat oplossen

De taalgrenswatcher

En als u tot hier gekomen bent vindt u (eveneens hier) de originele Spam, inclusief (enkel en alleen omdat ik u zo graag zie) portugese ondertitels!

Eindejaarslijst x 4

2008-01-20T14:39:00.000+01:00

Gelezen

What is the What - Dave Eggers
en
Chart Throb - Ben Elton
Time's Arrow - Martin Amis
A Wild Sheep Chase - Haruki Murakami
The Wind Up Bird Chronicle - Haruki Murakami
The Alchemist - Paulo Coelho
Kitchen - Banana Yoshimoto

Gehoord

Grinderman - Grinderman
en
Curses - Future of the Left
Lust Lust Lust - The Raveonettes
Standing in the way of Control - The Gossip
What's the Time, Mr Wolf - The Noisettes
Strange House - The Horrors
Young Liars - TV on the Radio
Matinée & Spit at Stars (ep) - Jack Penate
Made of Bricks - Kate Nash

Gezien (2D)

Eastern Promises
en
Jindabyne
Le Scaphandre et Le Papillon
Halloween
Little Miss Sunshine
Planet Terror

Gezien (3D)

The Raveonettes - AB
en
Jack Penate - MOD
Neon Judgement - AB
Matt and Kim - Pukkelpop
The Noisettes - Pukkelpop
Woven Hand - Pukkelpop
Leningrad Cowboys - Zagreb

.

Eén snor maakt de lente niet

2008-01-15T17:48:00.000+01:00

Aan de terugwijkende haarlijn werk ik dankzij diverse familiegenen al jaren, het witte hemd hangt gestreken in de kast zichzelf te wezen, het potje zwarte verf staat reeds een tijdje klaar in de kast, en als ik mijn zinnen erop zet kan die vette moustache ook geen probleem zijn...

Dig, Lazarus, Dig!!

Nick Cave en de snor van Guy Mortier verzorgen dit keer trouwens ook enkele "aankondigingsfilmpjes" ter ere van de nieuwe CD, waarvan op 3 maart de eerste exemplaren (verpakt in zwarte met bloed doordenkte bijbels) te koop worden aangeboden:

The Beatles and The Stones

2008-01-12T18:22:00.000+01:00

Toen ik een paar jaar geleden, vanaf toen met als uitvalsbasis Hasselt, Pukkelpop herontdekte bracht me dat nader tot twee toen nog "kleine" groepjes.

Het eerste werd hier al uitvoerig bewierrookt, en hun Lust Lust Lust is de enige CD van 2007 die, op het moment dat ze uitgebacht werd, onmiddellijk een definitieve adresverandering heeft aangevraagd richting mijn mp3-speler.

Een lot dat de nieuwe van de tweede zonder twijfel ook beschoren is, vanaf het moment dat ze in maart in de winkels zal liggen. Alhier reeds een voorproefje...

U R A Fever

Pitty the rich...

2007-12-20T21:42:00.000+01:00

And the blue...

Declare Independence

2007-12-08T15:07:00.000+01:00

Tijdens een laatste stuiptrekking is Bart de Wever erin geslaagd Björk voor zijn kar te spannen.
En hoe!!
Hijs die vlag!!

En, for old times sake, toch ook nog even deze:

3 Boeken

2007-12-04T21:20:00.000+01:00

What is the What - Dave Eggers *****

In een ideale wereld zou ik ervoor kunnen zorgen dat elke om een onafhankelijke zakdoek kwelende vlaming dit boek zou lezen.

What is the What is de door Eggers in romanvorm gegoten autobiografie van Valentino Achak Deng. Eén van de miljoenen Soedanese vluchtelingen waarvan we hier eigenlijk nooit iets horen, omdat de plaatselijke burgeroorlog te weinig mediageniek, te ingewikkeld en te weinig zwart/wit is voor onze media.

De manier waarop Eggers dit verhaal vertelt is fenomenaal, emotioneel, episch... hij schetst een doordringend beeld van het leven in oorlogsgebied, zonder te vervallen in pure kommer en kwel, de dood en gruweldaden worden doorkruist met de ontluikende puberteitsperikelen van een jongen die door zijn ervaringen ouder is dan de meeste van ons.

Lezen!

House of Meetings - Martin Amis

Klein hap, slik, verslikt boekje waarin ik niet verder geraakt ben dan bladzijde 40.

K-Pax - Gene Brewer ***

Yip, het boek waarop de film gebaseerd is.
Nope, dit keer zit er niet ongelooflijk meer in het boek
Nope bis, dat is ook eigenlijk niet nodig
Yip bis, dat resulteert in een mooie drie sterren vermelding

A Friend's Cancer: Good For Your Health?

2007-11-30T15:48:00.000+01:00

No More: Mind the Gap

2007-11-28T00:15:00.001+01:00

Nieuws van de dag is toch wel het ontslag van die vriendelijk gestemde mevrouw die me er in Londen tot vervelens toe op attent maakte dat ik de Gap moest Minden.

Op haar site had ze immers enkele "alternatieve waarschuwingen" gezet, à la

"Would the passenger in the red shirt pretending to read a paper, but is actually staring at that woman's chest, please stop. You are not fooling anyone. You filthy pervert"

"Would passengers filling in answers on the Sudokus please accept that they're just crosswords for the unimaginative and are not in any way more impressive just because they contain numbers"

"Do not drop litter on the train. Please use the tramps provided"

En ik die dacht dat de Londense metro (en bij uitbreiding de Engelse ambtenarij) een oord van verdraagzaamheid en tolerantie was, in tegenstelling tot onze Gentse en Antwerpse stadscolleges heeft men daar bijvoorbeeld van't geloof afhangende uniformen voor de personeelsleden, concreet: ik ben er metro-bedienden, beveiligings-ambtenares, en douane-mevrouwen tegengekomen mèt hoofddoek, int openbaar, èn op straat, en dat zonder me op een bepaald moment meer of minder bedreigd te voelen.

Nu ik toch bezig ben, onlangs las ik dat men eraan denkt ook in Hasselt te beginnen met het plaatsen van camera's op strategische plaatsen.
Volgens mij zijn ze ook in Londen zo ooit begonnen, maar nu wordt je er overal aan herinnerd dat CCTV is watching you! Ok, je bent gewaarschuwd, en zelfs in vriendelijke geruststellende bewoordingen (het is voor UW veiligheid!), maar toch... ook op de vijfde dag bleef ik me nog uiterst bekeken voelen.

Op die vijfde dag stelde ik trouwens nog enkele andere dingen vast:
Als er voor één keer niet in grote letters op straat geschreven stond dat voetgangers zich best aan de stelregel "LOOK TO THE LEFT", "LOOK TO THE RIGHT" oftewel "LOOK BOTH WAYS" houden (en dit meestal ook nog eens voorzien van een dikke pijl, voor de oriëntatie-minderbedeelden onder ons), betrapte ik me erop dat ik bij groen in paniek in alle vier de wind richtingen begon te kijken en de straat niet over geraakte...

Penisland

2007-11-16T23:59:00.000+01:00

Eerste hoofstuk in de cursus "Hoe kies ik een aantrekkelijke domeinnaam":

www.penisland.net

Het land dat altijd kleiner lijkt dan op de kaart?

www.therapistfinder.com

Zoekertje?

www.speedofart.com

Zwembroekscheet?

www.whorepresents.com

Kerstcadeau-idee?

www.expertsexchange.com/

Het andere geslacht...

www.molestationnursery.com/

Kindergarten *****

Everything's Q.I.

6 boeken

2007-11-13T20:19:00.000+01:00

Een thema!
Niets zo mooi als een thema om een donkere dinsdagavond op te vrolijken!

En nu u daarvan overtuigd bent en begint aan uw zoektocht kan ik rustig beginnen lezen in Dave Eggers van een even duidelijke titel als zijn voorgangers ("A Heartbreaking Work of Staggering Genius" & "You Shall Know Our Velocity") voorziene roman "What is the What" .

Dank u ook.

The Penelopiad - Margaret Atwood ***

Klein hap-slik-weg boekje dat een ander licht werpt op het leven van Penelope, de vrouw van Odysseus. En dat is dan weer die kerel die uit Homerus' Odyssee die ten oorlog trekt naar Troje. Kort komisch, en het begin van een thema in mijn recente leeslijst.

Microserfs - Douglas Coupland ****

Het (soms tè) herkenbaar relaas van een stelletje geeks/nerds dat vertrekt bij Microsoft om een eigen bedrijfje op te richten. Een Douglas Coupland op zijn best, met om de oren vliegende oneliners en, alhoewel het boek handelt over de IT-sector van het begin van de jaren 90, toch herkenbaar accuraat als schets van een tijdsgeest.

For one more day - Mitch Albom ***

Voor het ontroerende The Five People You Meer In Heaven, waarin de overleden hoofdpersoon vijf mensen ontmoet die van belang waren in zijn leven, schreef Albom blijkbaar al een vingeroefening voor dit boek.
For One More Day beschrijft namelijk die éne dag die je nog graag zou gehad hebben met een naaste (in dit geval de protagonist's moeder) die plots overleden is, om te zeggen wat je nooit gezegd hebt tijdens zijn/haar leven hebt verteld. Mooi, maar te gelijklopend met zijn betere opvolger, die ik dus jammer genoeg eerder las.

Foe - J. M. Coetzee ***

Coetzee vertrekt vanuit de premisse dat Robinson Crusoe en Vrijdag niet alleen op hun eiland zaten, maar het gezelschap hadden van Susan Barton. Zij was ook degene die het hele verhaal aan Defoe verteld heeft, die haar, omdat zijn fantasie een beter verhaal oplevert dan de werkelijkheid, uit het verhaal schrijft.
Vlot lezende novelle vermomd als stijloefening.

Cock and Bull - Will Self ***

Nog meer "novelles als stijloefening", maar dit keer de grappige versie.
-> Een verwaarloosde zonder seksuele gevoelens opgegroeide vrouw verkracht haar echtgenoot middels haar pas aangegroeide penis.
-> Een man wordt wakker met een vagina in zijn knie en wordt verleidt door zijn (mannelijke) dokter.
Fijn vertier.

The Wild Sheep Chase - Haruki Murakami ****

Murakami op zijn best, met een surrealistisch losgeslagen verhaal over een man die op zoek gaat naar een schaap met een ster op de rug, dat al in geen jaren meer gezien werd.
Hij wordt in zijn reis bijgestaan door zijn vriendin, die in het bezit is van magisch verleidelijke oren, een als schaap verkleede oude man, en zijn vriend The Rat.
Absolute must als kennismaken met Haruki, die ik na elk gelezen boek iets heiliger zou willen verklaren.

Hartverwarmend!

2007-11-10T16:23:00.000+01:00

Als je hart maar op de goeie plaats zit!

Day by Day

2007-11-04T20:07:00.000+01:00

De volgende dagen verlopen eigenlijk volgens eenzelfde stramien.

Het in de prijs inbegrepen ontbijt sla ik over (oud wit brood, confituur en wakke cornflakes), waarna ik een kleinigheid koop in de plaatselijke supermarkt, en een dagticketje voor de metro. De metro is hier voor de occasionele reiziger trouwens serieus duur: het goedkoopste enkel ticketje kost een slordige 5,75 euro! Gelukkig ben ik van plan serieus over en weer te trekken, dus ik koop me een dagticket aan 7,50 euro, waar ik toch telkens minstens een zestal ritten uithaal...

Nog iets dat me in de metro (en aan de douane op de terugweg) opviel is dat er een speciaal uniform is voor de vrouwelijke islamitische bedienden: een uniform met bijpassende hoofddoek...
En ik had toch niet dadelijk de indruk dat iemand zich daardoor onveiliger of bedreigd voelde.

Als ik dit keer één ding goed heb voorbereid is het wel mijn zoektocht naar de beste tweedehandsboekenwinkeltjes... dat zijn dan ook de plekken waar ik het grootste gedeelte van mijn voormiddagen doorbreng, een mens moet iets doen nietwaar.

In tegenstelling tot de prijs van een metro-ticket zijn de prijzen van de grote Londense musea onverwacht laag, om niet te zeggen gratis!
De namiddagen breng ik dan ook cultureel verantwoord door in uren opslorpende plekken als het Tate Britain, het Tate Modern, de National Gallery, het Natural History Museum en het British Museum.

Maar die Britten zijn natuurlijk ook niet achterlijk, ook in Londen gaat enkel de zon voor niets op. En dus staan er overal grote glazen bakken die je aansporen tot een vrije gift van 5 euro, en is het onmogelijk om buiten te geraken zonder te passeren via een museumshop vol souvenirs die zich opvallend vaak tot kinderen richten.
Maar dit alles is natuurlijk geen probleem voor mensen zonder geweten of kinderen, de museums in Londen zijn wat mij betreft dus gratis!

Na het avondeten doen de te kille avonden me in de Prince Charles Cinema belanden, een kleine (één zaal) cinema met een bizar lage (6,45euro) inkom. Bizar, omdat hij toch héél centraal gelegen is, omringd is door andere cinema's waar de gemiddelde inkom 14 euro bedraagt, en er toch ook nieuwe films spelen zoals bv Rob Zombie's van meer bloed en borsten voorziene remake van Halloween.

In die cinema beland ik, samen met de rest van de zaal, trouwens ook in mijn eerste Candid Camera moment! Nu ja, echt spannend was het allemaal niet, tijdens de reclame (die hier trouwens een rating meekrijgt) hielden de makers van het Channel 4 programma Balls of Steel bordjes voor de projector waardoor er intelligente boodschappen als "You are all twats" op het scherm verschenen... het animo van het publiek was echter niet echt om naar huis te schrijven, ik betwijfel dan ook of het feit dat ik mijn handtekening nergens onder een "ok for tv" heb moeten zetten grote invloed zal hebben op mijn toekomstige carrière als TV-personality.

Mind The Gap

2007-11-02T10:05:00.000+01:00

Terwijl de grote meerderheid der Vlamingen zich klaarmaakt om een bezoekje aan't kerkhof te brengen, wandel ik - toevallig samen met nog een andere rugzakker - te Hasselt een bijna verlaten station binnen. De trein heb ik dan ook volledig voor mezelf, waardoor ik toch al vroeg overvallen wordt door een gevoel van op-reis-zijn. De normaal gezien obligate mp3-speler en boek blijven dan ook opgeborgen... nog even genieten van de stilte voor ik straks aankom in het 8 miljoen zielen tellende Londen.

Gelukkig ben ik deze ochtend op tijd vertrokken, want aangekomen op Brussel-Zuid leer ik meteen dat reizen met de Eurostar meer weg heeft van een vliegreis dan van mijn dagdagelijkse gependel: minstens een half uur op voorhand inchecken, paspoortcontroles, metaaldetectoren, ...
Enkele uren later behoor ik tot de paar duizenden laatste Eurostar-reizigers die aankomen in London Waterloo (vanaf 14 november wordt dit station gesloten), haal ik mijn eerste Engelse ponden uit de Cash Withdrawel machine, en zoek ik me een weg naar de metro, die door de inboorlingen ook wel eens The Tube genoemd wordt.

Tijdens mijn eerste rit met the Tube valt het me dadelijk, en niet voor de laatste keer, op dat alles hier goed tot perfect geregeld is: je moet nooit zoeken naar een bordje voor een aansluitend traject of uitgang, op de (soms ellenhoge) roltrappen hangt om de paar meter een bordje met "Stand on the right", naast elke metrodeur vertelt een bordje dat hier de noodrem hangt (of dat ze aan de overkant hangt als er hier toevallig geen hangt), de gangen en metrostellen zijn continu gevuld met heldere en (vooral opvallend) verstaanbare stemmen die je zeggen waar je bent, waar je heen moet, dat je "The Gap" moet "Minden", moet oppassen met de deuren, en dat er op dit moment "good services" zijn op het hele netwerk...

Zonder enig probleem vind ik dan ook mijn hostel, dat een hotel blijkt te zijn, èn zich op een steenworp van Notting Hill bevind... een mooie eerste wandeling dient zich aan, want alles is zo vlot gegaan dat ik nog twee uur op overschot heb voor ik kan inchecken. Drie uur later kom ik terug, trotse bezitter van mijn eerste Britse aankopen: drie boeken!

Het hotel heeft zichzelf toch enige hostel-allures aangemeten door de kamers van de vierde verdieping te vullen met twee stapelbedden. Dat moet eigenlijk zijn: dè kamer op de vierde verdieping, want alle andere kamers op het vierde zijn afgebroken...
De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat ik wist dat hier werken aan de gang waren (daardoor is het bed spotgoedkoop), maar niet dat die werken in de kamer naast de mijne plaatsvonden...
Als ik dus zeg dat ik sliep in een propere verzorgde kamer, moet u zich daar de mate van properheid bij voorstellen die mogelijk is in een kamer die naast een bouwwerf ligt. En hetzelfde geldt trouwens voor het toilet en de douche iets verder in de gang.

En o ja, had ik al gezegd dat er geen lift was? En dat ik op't vierde zat? En dat ernaast geverbouwd werd? Daar kan een kamer in Mongkok niet tegenop ;o)!

Na alles in stilte uitgepakt te hebben, ondanks de Militia geluiden ligt hier iemand te slapen, vertrek ik richting eerste bestemming... de plek die als eerste vermeldt staat op het lijstje van elke toerist die voor de eerste keer in Londen aankomt: de afdeling Mathematics op de tweede verdieping van The Museum of Science!
Een Möbius-band die veranderd in een Paradromische Ring! De morfologisering van koffiekopje naar trouwring! Tetrahedronen en Dodecahedronen! Uit Meccano geconstrueerde apparaten die bepaalde integalen kunnen berekenen!

Sorry...

De eerste avond breng ik al slenterend door in het uitgaanscentrum dat wordt gevormd door the West End, China Town en Soho.
Proevend van de in elkaar overlopende geuren van de overvloedig aanwezige chinese, indische, pakistaanse, thaise en japanse restaurants.
Proevend van een maaltijd die bereidt werd in één van die overvloedig aanwezige chinese, indische, pakistaanse, thaise en japanse restaurants.

Daarna nog wat geslenter in de drukte (het zijn hier nochtans geen verlofdagen, dat belooft voor't weekend)... en dan richting hotel, waar mijn kamergenoten al allemaal onder zeil liggen. Mijn drie kamergenoten waarmee ik trouwens, tijdens de hele vijf dagen van mijn verblijf, twee woorden wissel (in totaal!). Ze slapen altijd als ik thuiskom, en zijn al vertrokken als ik opsta...

Nu, waarom iedereen al weg is voor 8u begreep ik al na de eerste ochtend: als ik om 8:05 richting douches trek, dan doe ik dat temidden een erehaag die gevormd wordt door de 30 bouwvakkers die bij elkaar getroept staan op de overloop en de trap richting properdere douches op't derde verdiep.

Pulp Fiction versions

2007-11-01T21:39:00.001+01:00

Pulp Fiction: A Fuckin' Short Version

"What does Marcellus Wallace look like?": Typography Version

Ondertussen in belgenland...

2007-10-31T10:49:00.001+01:00

... is, dankzij het splinternieuwe

http://ukulorevalley.be/,

het bereiken van deze pagina voortaan even gemakkelijk als het bereiden van een smakelijke groentenquiche na een bezoekje van SOS Piet.

Slecht nieuws van de week: in dikke krantenkoppen stond op alle voorpagina's te lezen dat 600.000 belgen dit jaar 2 keer hun belastingen zullen moeten betalen!

Goed nieuws van de week: in kleine lettertjes stond ergens binnen in de krant te lezen dat 600.000 belgen dit jaar 2 keer hun belastingen zullen moeten terugkrijgen!

Qoute van de week: komt van Vlaams Belang partijwoordvoerder Joris Van Hauthem, over Marc Spruyt (de man achter Blokwatch):

"Hij maakte een misselijkmakende karikatuur van onze partij en haar programma en maakte daardoor een karikatuur van zichzelf."

Zie, dat is nu net hetgeen waar ik datzelfde Vlaams Belang altijd al van verdacht: het maken van een misselijkmakende karikatuur van "de" vreemdeling, "de" islam, en zelfs van "de" vlaming, ...

... op die manier een karikatuur van zichzelf makend.

Sjef Van Oekel's Discohoek

2007-10-25T23:45:00.000+02:00

Nog muziek!
En dat uit een tien jaar oudere doos!
Dankzij de onnavolgbare Dolf Brouwers, die in Sjef Van Oekel's Discohoek bij momenten hilarische dingen uitspookte, reeds.

Wordt het dan toch nog gezellig!

Carl (Kung Fu Fighting) Douglas

Donna Summer

Kevin Coyne

The Tube

2007-10-25T22:45:00.000+02:00

De bril van Ad Visser in Top Pop!
Het kapsel van Adam Curry in Countdown!
De snor van Chiel Montagne in Op Volle Toeren!
Het neklapje van Dirk in Diepenbeek!

Maar ook het hippe The Tube werd overdonderd met luide fashion statements waar Martin Luther King's speech bij zou verbleekt zijn...

The Tube werd eigenlijk tussen 1982 en 1987 uitgezonden door het Britse Channel 4, ook gekend van de animatieserie rond het jonge olifantje Babar, maar dat was later...

... eerst was er The Tube, en alhoewel er thuis in die dagen voornamelijk werd afgestemd op de twee BRT's, den Hollander en (wir spielen alle Jahren alle Elvis-filmer, wieder und wieder!) den Duits, meen ik me toch te herinneren dat ik naast Formule 1, Countdown en Top Pop toch ook op min of meer regelmatige tijdstippen (via de RTBF?) live-optredens meepikte van misschien The Cure, Siouxie, The Fall, The Mission en meer van dat moois:

Paula Yates en Echo and the Bunnymen's Killing Moon

Jools Holland en The Smiths' Sheila take a bow

Top 10 greatest singles of the 80s

2007-10-20T18:59:00.000+02:00

Eind 1983 kocht ik mijn eerste elpee: Colour by Numbers, van Culture Club.

En u?

Nog anderen kochten toen reeds mooie dingen van bijvoorbeeld Tom Waits, The Triffids, Sonic Youth, Talking Heads en The Ramones... maar ik was op dat moment nog een Joepie- en geen Humo-lezer, in de Joepie staken immers meer posters, en je kreeg er nuttige tips over het leven en hoe ermee om te gaan!

Maar ik was onbewust toch al een beetje hip: Colours By Numbers kwam in 1989 toch nog terecht in de Rolling Stone 100 greatest albums of the 80s!

In 2007 valt Karma Chameleon net naast het lijstje Ukulore Valley's Top 10 greatest singles of the 80s.

P.S. Géén idee in hoeverre het legaal of correct Nederlands is, maar deze nummertjes zijn perfect "downloadbaar".

Tips for London?

2007-10-18T22:10:00.000+02:00

Terwijl mensen die kiezen voor een pseudoniem als Slenterende Buffel bijna op ontwaken liggen in het verre Chengku, verliezen andere mensen, bijvoorbeeld mensen die als fictief adres een duister en miezerig steegje in Ukulore Valley verkiezen, een half uur van hun leven dankzij crawlsgewijs de schaamte voorbij zwemmende kijkbuisprogramma's die luisteren naar de naam Beauty and the Nerd.

Als een gelukje dat me overkomt tijdens dit ongelukje blijkt het hoofdthema vandaag wiskunde te zijn... hogere wiskunde!
Talloos zijn trouwens de blauwe maandagen waarop ik tijdens mijn wonderjaren bijles gaf in datzelfde onderwerp, en ik me blauw smurfde aan voor de meesten onder u schijnbaar onbenullige dingen als limieten, integralen, tellers die noemers worden aan de andere kant van het "is gelijk aan"-teken, en de onmogelijkheid van delen door nul.

Maar ik kan me niet herinneren dat ik toen ooit een wiskundige redenering heb gehoord waarbij de vraag "Wat is de som van -4 en 5" op zenuwachtige wijze ongeveer als volgt wordt beantwoordt:
- Euh, hoe bedoelt u? Wat -4? Of wacht, 5-4=1, en dan doe ik plus 5, dat is 6!
- Bent u daar zeker van?
- Nog niet, als ik dan 6-2 doe heb ik nog 4, en als we daar dan +5 bijtellen hebben we 7 !
- Dat is jammer genoeg een fout antwoord...

En dan stellen we nu de echte, en eveneens volledig verloren gelopen, vraag: iemand die niet te missen tips heeft voor een citytrip Londen?

Sorry, ik krijg er geen genoeg van:
- Hoeveel is 60% van 100?
- Euhm, als er in de winkel 60% korting is moet je de helft nemen, en daar nog ongeveer 10% vanaf doen.
...waarna ze lang na lang twijfelen haar eerste antwoord (40) toch nog in 60 veranderd, God bestaat toch, en hij kijkt naar VTM op donderdagavond.

Balle in mij buik

2007-10-15T12:03:00.000+02:00

O, dan krijg ik ballen in me buik
Grote warme, natte, lekke ballen
O, dan krijg ik ballen in me buik
Van die dingen krijg ik ballen in me buik

Meer Koot en Bie

Vijf boeken

2007-10-13T14:50:00.000+02:00

Soms lees je een boek waarvan je verlangt dat het zichzelf, al gelezen wordend, eigenbladerig verderschrijft, omdat elke laatste bladzijde er één te veel zou zijn...

Zo'n boek kom je (gelukkig? jammer genoeg?) maar af en toe tegen, in mijn lijstje stonden er 20, sinds mijn vorige post zijn dat er 21, en ik kan u nu reeds verklappen dat deze daar niets aan heeft veranderd:

Dead Babies - Martin Amis * * *

Een bont gezelschap bereidt zich voor op een weekend in een oude pastorij, een weekend waarvan het verwachtingspatroon vooral gericht is op het orgastisch consumeren van grote hoeveelheden sex, drank en drugs.
Maar wat begint als een vrolijk en gevat relaas van de voorbereidingen, rollercoastert ver weg van het oorspronkelijke verwachtingspatroon, om te ontaarden in een wilde schokkende finale...
Of: hoe een Douglas Coupland snel kan omslaan in een Stephen King.

The Alchemist - Paulo Coelho * * * *

Een spaanse schaapherder trekt door de woestijn, op zoek naar een schat die aan de pyramides begraven zou zijn... op zijn weg ontmoet hij "tekenen" en mensen die hem helpen zijn lotbestemming te volbrengen...
Een moderne fabel over dromen die je ondertussen ook nog eens aan't denken zet.

Noot aan mezelf: A Wild Sheep Chase van Murakami gaat over een man die op zoek gaat naar het schaap waar hij een foto van heeft gevonden, kwestie van in het genre "het is de reis die telt, niet de bestemming" te blijven.

Kitchen - Banana Yoshimoto * * * *

Een verhaal over de dood, verlies en verdriet, maar ook liefde, keukens en hoop...
Klinkt misschien nogal melig, maar Yoshimoto verpakt alles in een mooi verhaal met kleine magisch realitische hoekjes...
Als het u lukt, mag u ook denken aan Murakami's Norwegian Wood.

Noot aan mezelf: net A Wild Sheep Chase van Murakami besteld bij Play!

The List of Seven - Mark Frost * *

Een gothic novel van de kerel die samen met Lynch de magical world of Twin Peaks gecreëerd heeft.
Een boek waar ik al een paar jaar op zoek was... en dat dan uiteindelijk zo tegenvalt dat ik het na een goei 100 bladzijden terzijde gelegd heb.

Special Topics in Calamaty Physics - Marisha Pessl * * *

Misschien dat de verwachtingen te hoog gespannen waren door de enthousiaste blurbs van o.a. Jonathan Franzen en Audrey Niffenegger, maar dit debuur heeft me een beetje teleurgesteld.
Op zich wel een goed boek, maar van de eerste dik 300 toch wel mooi geschreven bladzijden had ze gerust een stapeltje in haar electronische prullenbak kunnen laten verdwijnen omdat ze niets aan het verhaal toevoegen en enkel "mooi" zijn.
Gelukkig telde Special Topics, dat trouwens best te vergelijken valt met Tartt's Secret History (studente wordt opgenomen in een select gezelschap dat te maken krijgt met een onverwachte moord/dood), daarna nog genoeg bladzijden om de moeite waard te blijken...
Echt alleen lezen als ge echt te veel tijd hebt.

Ig Nobel & Lernout & Hauspie

2007-10-10T20:51:00.000+02:00

Als de dag van gisteren meen ik me te herinneren dat ik als 5-jarige uren kon staren naar een onder de stralende winterzon smeltende sneeuwbal... dat ik als 10-jarige de hele buurt van insecten bevrijdde door ze allemaal op een blok isomo te piercen middels uit moeders naaimachine gestolen spelden met gekleurde kopjes... dat ik als 13-jarige een schriftje had waarin ik 2 tot de honderden machten zelf (manueel!) uitrekende in een tijd dat het hoogst denkbare getal werd samengesteld uit de 10 cijfers van mijn rekenmachine... dat ik als 15-jarige de kwadraatsformule trachtte te achterhalen van de hyperbool die de meest perfecte borsten zou beschrijven... dat ik ooit als 20-jarige de euvele moed opvatte om eigenhandig op zoek te gaan naar een bewijs van de toen al sinds 1637 onbewezen Stelling van Format, die zegt dat er geen niet-nulle oplossing bestaat voor de vergelijking X³+Y³=Z³, waarbij (en dat wisten jullie natuurlijk wel) de "³" door elk ander natuurlijk getal vervangen mag worden, en ik was nochtans op de goede weg, tot de nobele onbekende Andrew Wiles me voor bleek te zijn!

Het directe logische verband is mij nog niet helemaal duidelijk, maar toch denk ik telkens opnieuw aan al die dingen en meer als ik iets lees over de jaarlijke Ig Nobel-prijzen.

Ik kan trouwens op zoek naar een nieuwe interne ironie-meter, aangezien de vorige de geest gaf bij het lezen dat onze eigenste Lernout en Hauspie in 2002 de Ig Nobel-prijs voor economie hebben gewonnen: omdat ze het concept van de Imaginary Numbers hebben geïntroduceerd in de zakenwereld!

Winnaars in 2007 zijn onder andere

het onderzoek "Sword Swallowing and Its Side Effects",
de professor die aantoonde dat ratten geen onderscheid kunnen maken tussen iemand die achterwaarts Japans of iemand die achterwaarts Nederlands spreekt,
het amerikaanse leger dat een homo-bom heeft proberen te ontwikkelen,
de ontdekking dat Viagra hamsters van hun jetlag afhelpt,
en de uitvinder van uit koeienmest geproduceerde vanille-ijsjes.

Haal dat doek op (bis)!

2007-10-08T21:04:00.001+02:00

Euh, op een doorsnee kalender zijn we nu één dag later, en ik ben er al achter dat ik inderdaad niet de enige ben:

">

Haal dat doek op!

2007-10-07T21:37:00.000+02:00

Ben ik de enige die er, na een eerste blije weerzien, Barbapapa, Barbamama, Barbabenno, Barbabella, Barbabientje, Barbaborre, Barbabob, Barbabee en Barbalala van verdenkt eigenlijk burkas te dragen?

Zaterdagnacht, 3u30, tijd voor shoarmapapa!

In the News

2007-10-04T21:10:00.000+02:00

Er wordt eindelijk opnieuw gedebateerd over de aanwezigheid van homo's in het Amerikaanse leger!

Ondertussen gaat ook de bouw van The Freedom Tower (op de ruines van de WTC's) verder:

Waarom niet? Karnaval!

2007-10-01T20:17:00.000+02:00

Red de Solidariteit!

Vliegende Panters

A Weekend in Villa Nostalgia

2007-09-24T23:44:00.000+02:00

Maandagavond 24/09, 20.30, AB, The Raveonettes

Twintig jaar geleden vroeg ik aan de Uitlaatcommentator of het mogelijk was tegelijkertijd van twee vrouwen te houden.... een strijd die zich toen afspeelde tussen H. en Jill Birt van The Triffids...

Twintig jaar later ben ik oud en wijs genoeg om zelf mijn conclusies te trekken...

De eerste kandidate verzorgt de toog in de AB-club, in Voorlopige Maatregel-speak noemen we haar een staaltje, en wanneer een doorsnee man al vol bewondering kijkt naar een vrouw die twee pinten achter elkaar kan tappen, kan u zich mijn adoratie inbeelden als het desbetreffend staaltje uit de losse pols tegelijkertijd pinten tapt uit twee verschillende tapkranen!!

Maar toch ende desalniettemin, overwint dit keer moeiteloos de zangeres van dienst...

Een blondine met meer Cool As Fuck Coolness dan Blondie tot de macht Els Pynoo...

Een blondine die speelt in een bandje dat het beste (en meer) van The Jesus And Mary "Wall of Sound" Chain en Phil "Wall of Sound" Spector combineert...

Als God bestaat, en nu wéét ik wel dat dat niet zo is, maar stel nu toch even, dus... àls God toch bestaat, dan is ze zonder twijfel een vrouw, speelt èn zingt ze bij The Raveonettes, en luistert ze naar de naam Sharin Foo!

Buy! Buy! Buy!

Genoeg gezwijmeld... in eerste instantie begon ik deze post als een overzichtje van een verlengd weekendje nostalgie, en wel om volgende reden:

Vrijdagavond 21/09, 20.00, AB, The Neon Judgement

Hun Cool is meer schijn dan werkelijkheid, maar toch... tijdens de eerste 50 minuten, waarin ze hun debuut-verzamel-LP 1981-1984 spelen, bezorgt elke intro me stante pede kippevel...

En die eerste 50 minuten zien er als volgt uit:

Prachtig toch!

Waarna het concert eigenlijk verwordt tot een gewoon optreden, aangezien ze er nog eens bijna drie kwartier bisnummers tegenaansmijten, maar u hoorde mij niet klagen.

Zaterdagavond 22/09, 24.00, België, Psychic TV

Ik moet een jaar of 17, 18 geweest zijn toen ik een tijdje elpees heb zitten kopen van Psychic TV, Throbing Grissle, Coil, ... en het is met die Psychic TV in het achterhoofd dat ik zaterdagavond voor het podium van de "Main Stage" sta.

En dat is dus een andere Psychic TV!

Vroeger was het er eentje dat noisy atmosferische muziek maakte, en ook wel eentje waarin Genesis P-Orridge nog niet beschikt over een stel stevige borstimplantaten...

Nu is het er dus eentje dat rock-met-een-paar-kantjes-af speelt, en een ongezond op elkaar lijkend koppel op de voorgrond.

De moeite om gezien te hebben... punt.

Tien boeken

2007-09-22T20:50:00.001+02:00

Tien boeken. Heb ik gelezen sinds deze blog multidisciplinair geworden is.

Ik weet niet wat u denkt, en weet dat waarschijnlijk ook beter niet, maar mij lijkt dit wel een mooi tijdstip voor een overzichtje!

En dat is dan allemaal natuurlijk wel mooi, ware het niet dat de lijst van boeken die ik in dezelfde periode gekocht/gekregen heb, en die u onderaan deze post vindt, toch weer nèt iets langer blijkt te zijn.

Hier ziet u trouwens nog steeds nòg meer sterren!

The Eyre Affair - Jasper Fforde * * * *

Het eerste avontuur van Thursday Next, literair detective, die op zoek gaat naar de slechterik die karakters uit klassieke romans kidnapt voor losgeld.
En dit alles in een vreemde (bijna Douglas Adamsiaanse) wereld, waar literatuur het hoogste goed is, met tal van verwijzingen naar Shakespeare, Wordsworth, Bronte, Dickens, ... als gevolg.
Verwacht geen uitgewerkte personages of een stevige plot, wel good fun in een alternatief jaren 80 Engeland.

Walking on Glass - Ian Banks * * *

Maak kennis met drie compleet verschillende mensen.
Graham Park is verliefd op de mysterieuze Sara Ffitch. Steven Grout is compleet maar gezellig paranoïde. Quiss zit opgesloten in een vreemd kasteel, waar hij onbegrijpelijke spelletjes (oneindige Go, één-dimensionele schaak) moet spelen en raadsels oplossen om eruit te raken.
Drie verhalen met één einde.
Geen grote Banks, wel een fijne.

Diary - Chuck Palahniuk * * * *

In haar dagboek vertelt Misty over haar verleden en hoe de toekomst zoals ze zich die als jonge kunstenares voorstelde aan haar ontsnapt is. En over haar man, een aannemer die na een mislukt poging in een coma ligt, en die in elk huis dat hij de afgelopen jaren heeft gerenoveerd, een kamer verborgen heeft.
Als alles verloren lijkt begint ze terug te schilderen... en dan gebeuren er pas echt vreemde dingen...
Een knap verhaal, mooie twists, en naar het einde toe hoog Rosemary's Baby gehalte.

A History of the World in 10,5 Chapters - Julian Barnes * * *

In tien en een half lichtjes aan elkaar gelinkte en vermakelijke kortverhalen doorloopt Barnes de geschiedenis van de wereld.
Jammer dat het eerste (over een houtworm als verstekeling in de Ark van Noach) het beste blijkt te zijn.

De Mieren - Bernard Werber * * *

Het verweven verhaal van een mensengezin en een mierenkolonie.
Het gezin betrekt het appartement van een overleden oom, en vindt daar een raadselachtige deur, mensen die de trappen achter de deur afdalen komen niet meer terug.
In de mierenkolonie volgen we enkele mieren (een werkmier, een toekomstige koningin, een soldaat), die een geheim wapen van één van hun vijanden op het spoor zijn... en krijgen we zo een mini-cursus "organisatie van een mierenkolonie".

Chart Throb - Ben Elton * * * *

Een diepe zucht van opluchting ontsnapt me al na de eerste bladzijden, Ben Elton grijpt terug naar zijn oude recept: een volbloed satire op een stukje van de ons omringende wereld. Een recept dat hij doorheen de jaren verfijnde tot de vervolmaaktheid in Dead Famous, over een moord in Big Brother, en hij in zijn vorige even vergeten leek.
Maar nu is hij dus terug, we volgen de 3 juryleden, de makers en een handvol kandidaten tijdens de derde jaargang van Chart Throb (een zoveelste Idool-versie)... en Elton legt op prachtige wijze bloot hoe de machinaties van een dergelijke programma in elkaar (zouden kunnen) zitten: vanaf het bedrog dat de eerste selectie is tot de manier waarop de makers uiteindelijk zelf beslissen wie er uiteindelijk in de finale terechtkomt. En hij doet dat perfect!

Déjà Dead - Kathy Reichs * * *

Debuutroman, goed geschreven thriller over een forensisch antropologe die haar boekje te buiten gaat in het onderzoek naar een seriemoordenaar.

Time's Arrow - Martin Amis * * * * *

Een klassieker waar ik nu pas aan toe ben gekomen, en ten onrechte, zo blijkt nu.
Het verhaal moet echt al lezend ontdekt worden... maar het vertelt het leven van één man, in "anti-chronologische" volgorde. Hetgeen wil zeggen dat u deze, vrij vertaalde, zinsnede: "Elke ochtend stond de man op, en schraapte het vet aandoende goedje (dat 's nachts uit zijn poriën was gekomen) van zijn huid, en stopt het in een potje, dat hij als het gevuld is gaat verkopen in de winkel" moet begrijpen als volgt: "Hij koopt om de paar weken nachtcrème die hij elke avond op zijn gezicht smeert".

Generation X - Douglas Coupland * *

Een tweede klassieker waar ik nu pas aan toe gekomen ben... maar deze viel tegen, misschien omdat het hele Generation X-verhaal ondertussen achterhaald is, maar voor mij toch vooral omdat ik door alle kortverhaaltjes het verhaal niet meer zag.

The Cabinet of Curiosities - D. Preston & L. Child * * * *

Thriller/detective van het ingenieuzere soort, met een licht surrealistisch kantje in zowel de plot als spilfiguur FBI agent Pendergast, die een broer van Dale Cooper zou kunnen zijn.
Terwijl er 36 honderd jaar oude lijken worden gevonden, ondergaat New York een gelijkaardige golf van moorden... 600 bladzijden zéér de moeite waard!

De nieuwe aanwinsten:

Allende, Isabel - The Infinite Plan
Amis, Martin - Einstein's Monsters
Aycliffe, Jonathan - The Lost
Berendt, John - Midnight in the Garden of Good and Evil
Boyle, T.C. - Talk Talk
Boyle, T.C. - Budding Prospects
Caldwell, Ian - The Rule of Four
Capella, Anthony - The Food Of Love
Carr, Caleb - Killing Time
Carr, Caleb - The Alienist
Clarke, Stephen - A Year in the Merde
Coben, Harlan - The Innocent
Coben, Harlan - Back Spin
Coelho, Paulo - The Alchemist
Collins, Wilkie - The Woman in White
Connelly, Michael - Angels Flight
Coupland, Douglas - Microserfs
Coupland, Douglas - Generation X
Coupland, Douglas - Shampoo Planet
Coupland, Douglas - Hey Nostradamus!
Coupland, Douglas - JPod
Crichton, Michael - Eaters of the Dead
Crichton, Michael - Next
DeLillo, Don - Libra
Dibdin, Michael - The Last Sherlock Holmes Story
Dobyns, Stephen - The Church of Dead Girls
Eco, Umberto - The Name of the Rose
Ellis, Bret Easton - Rules of Attraction
Elton, Ben - Chart Throb
Fforde, Jasper - Lost in a Good Book
Findley, Timothy - Pilgrim
Fleming, Ian - Casino Royale
Fowler, Karen Joy - The Jane Austen Book Club
Frost, Mark - The List of Seven
Gibson, William - The Miracle Worker
Gibson, William - Virtual Light
Greene, Graham - The Third Man
Hayes, Billy - Midnight Express
Heller, Joseph - God Knows
Huggins, David - Luxury Amnesia
James, P.D. - The Dark Tower
Keel, John A. - The Mothman Prophecies
Koontz, Dean - Lightning
Koubaa, Bart - Vuur
Mankell, Henning - Faceless Killers
Maupin, Armistead - Tales of the City
Maupin, Armistead - Further Tales of the City
Mishima, Yukio - The Temple of the Golden Pavilion
Mulisch, Harry - Het Zwarte Licht
Ozeki, Ruth L. - Mijn Jaar van het Vlees
Pratchett, Terry - Going Postal
Preston, Douglas - The Cabinet of Curiosities
Puzo, Mario - Omerta
Puzo, Mario - The Last Don
Reichs, Kathy - Break No Bones
Reichs, Kathy - Deadly Decisions
Reichs, Kathy - Déjà dead
Rice, Anne - The Tale of the Body Thief
Rice, Anne - The Witching Hour
Sakamoto, Kerri - The Electrical Field
Sillitoe, Alan - Saturday Night and Sunday Morning
Simpson, M. J. - Hitchhiker: A Biography of Douglas Adams
Spinrad, Norman - Little Heroes
Stephenson, Neal - Snow Crash
Thomson, Rupert - The Five Gates of Hell
Townsend, Sue - Rebuilding Coventry
Weisberger, Lauren - The Devil Wears Prada
Wieringa, Tommy - Alles over Tristan
Wilson, Paul - Noah, Noah
Yoshimoto, Banana - Kitchen

Gearresteerd voor "foute vragen"

2007-09-18T19:11:00.000+02:00

Een student wordt gearresteerd voor uitlokken van een rel als hij teveel foute vragen aan John Kerry stelt. Als hij daar niet echt mee akkoord gaat wordt hij "getaserd"...

Vreemd genoeg beantwoord Kerry wel nog zijn vraag terwijl het cirkeltje politieagenten zich met hem bezighoudt.

Het vervolg... ik stond vooral versteld van de omgekeerde logica van de agenten.

New Wheels on the Block!!

2007-09-17T09:21:00.000+02:00

Sensatie in Zweden!

Na welgeteld 45 seconden zweedse diggiloo diggileys beginnen ze aan een hilarische engelstalige medley...

Meer? Hun eerste single:
"Making Love in the Handicap Toilet"

The Godfather Spaghetti Sauce

2007-09-16T08:58:00.000+02:00

Uitsmijter van't weekend!!

Spaghetti-saus zoals ze wordt klaargemaakt voor de familiefeestjes in The Godfather...

Benodigdheden:

2 eetlepels olijfolie
2-4 tenen knoflook
4 blikken tomaten (hele of gehakte)
4 blikjes tomatenpuree
500 gram gegrillde Italiaanse worsten (in stukken gesneden)
500 gram gekookte gehaktballen
3-4 soeplepels droge rode wijn
Een half kopje suiker

Bereiding:

Verwarm de olie in een grote pot (halve stand)
Knoflook erin en een paar minuten laten fruiten (niet laten aanbranden)
Voeg tomaten en tomatenpuree toe, breng aan de kook en laat 5 minuten sudderen onder voordurend roeren
Voeg worsten en gehaktballen toe en roer om
Voeg de rode wijn en suiker naar smaak toe
Zet vuur op lage stand, en laat minstens 20 minuten pruttelen, af en toe roeren
Lepel over de gekookte pasta

Thanx to The Urban Possum

La Linea

2007-09-12T20:03:00.000+02:00

Jeugdsentiment!

Deze serie animatiefilmpjes zijn allemaal ongeveer even oud als ondergetekende, en voor zover ik me herinner werden ze in mijn jeugd ooit op Holland 3 herhaald, rond de klok van acht.

De eerste La Linea:

Aflevering Eroslinea:

En nummertje 203 om het af te leren:

Trivia: de acteur waartoe het toch wel hooglijk irritant pseudo-italiaans stemmetje behoort zorgt er ook voor dat er geluid uit Pingu komt.

Internetradio

2007-09-05T22:09:00.000+02:00

Vroeger luisterde ik tijdens het tijdverdrijf dat surfen heet nogal eens naar de internetradio Pandora.com, maar sinds kort is dat een plezier dat enkel nog voorbehouden is aan onze amerikaanse vrienden.

Maar onlangs heb ik, dankzij Knack, een nieuw spielereitje ontdekt: Musicovery.com.

Het (voor mij toch) nieuwe gegeven aan Musicovery is dat ge naast uw geliefde muziekgenres gemakkelijk kunt kiezen...

uit welke periode de songs moeten gekozen worden (via de tijdsbalk);
tussen hits, "niet-hits" en/of ontdekkingen;
of ge uptempo, donkere, kalme, dansbare, ... muziek wilt horen.

Handy!

Missing American Girl, Maybe Raped!

2007-09-05T21:05:00.000+02:00

Missing Girl Probably Raped

Lijstjes!! Lijstjes!! Lijstjes!!

2007-09-03T21:19:00.000+02:00

De laatste met boeken gevulde dozen zijn van zolder gehaald!

Ondertussen slaat de waanzin verder toe, zie!

Help mij...

Alsjeblieft...

Amerikaanse wetten

2007-08-31T07:57:00.000+02:00

Voor de eerste keer kan ik me vinden in een nieuwe idiote amerikaanse wet!

Amerikaanse stad verbiedt laag hangende broeken

Alexandria, een stad in het zuiden van de Verenigde Staten, heeft een bijzonder verbod ingevoerd. Broeken die ver onder de gordel hangen en het ondergoed van de drager onthullen, mogen niet langer worden gedragen.

De gemeenteraad van Alexandria (Louisiana) ging over tot die beslissing nadat verschillende mensen geklaagd hadden over jongeren 'wier onderbroek en zelfs achterwerk' zichtbaar waren. 'Zulke kledij is niet fatsoenlijk', aldus een van de gemeenteraadsleden.

Omdat het besluit unaniem was, kan de maatregel niet worden tegengehouden door de burgemeester. Ze ging dan ook onmiddellijk in. Overtreders riskeren een boete van 25 euro. Bij elke volgende overtreding loopt die som op.

Ook de stad Atlanta overweegt een verbod op laag hangende broeken.

Kapermolen Tokyo-Versie

2007-08-30T19:45:00.000+02:00

Vol is vol!

Battle at Kruger

2007-08-28T22:52:00.000+02:00

Veel kans dat iedereen dit ondertussen al eens gezien heeft, maar ik kan het niet laten...

Simpsons Intro's

2007-08-27T17:24:00.000+02:00

Blauwe maandagen en wat ermee aan te vangen...

The Simpsons en The Origin Of Species Intro.

The Simpsons in Space Intro.

Alle intro's (nu ja, eigenleijk enkel de coach-gags) van seizoenen 7 tot en met 15 erdoor gesjast in 8:57.

Trivia... tijdens de 400 afleveringen van de eerste 18 seizoenen zitten er "slechts" een 228 verschillende Coach-Gags!

Mozaiek foto's

2007-08-26T10:52:00.000+02:00

Een combinatie van mijn petekindje Inja, en de covers van mijn online bibliotheek!

Een klik op de foto opent de grote versie (resp 4Mb, 1,5Mb en nog eens 4Mb) waarop de gebruikte covers ook zichtbaar zijn.

Met dank aan de gratis software van Andrea.

Vrijdagavond Nederland 3

2007-08-25T08:48:00.000+02:00

Rat van Fortuin

Elke vrijdagse vooravond presenteert Ruben Nicolai (ééntje van de Lama's) op BNN, Nederland 3, de quiz Rat van Fortuin... een op het eerste zicht gewone quiz, met dat verschil dat de kandidaten pijn, stress, angst en schaamte moeten kunnen doorstaan om uiteindelijk met een prachtige auto naar huis te mogen...

Dit kan gaan over rond de oren slingerende pingpongballen, hockeypucks, afstandsbedieningsautootjes... of zoals in de halve finale soms het geval is, naakte mensen.

Beide kandidaten in een telefooncel gestoken, voor elk juist antwoord krijgen ze een punt... enige "probleem" is dat een punt wordt gesymboliseerd door een naakte mense die gezellig bij je in de cel gestoken wordt, filmpje van een paar weken geleden is hier te zien...

Nu ja, toch al beter dan een vorige aflevering, waar de kandidaat die als eerste vijf juiste antwoorden kon geven zelf naakt in de studio kwam te staan...

Als je de finale haalt krijg je een mooie, op dat moment nog, spiksplinternieuwe auto.
Máár ook nog eens vijf vragen, waarbij elk fout antwoord vervolgens aanleiding geeft tot:

het eraf knuppelen van de zijspiegels
het laten ontploffen van een verfbom op de achterzetel
het be-graffittiën van de kofferdeksel
het kapotslaan van de koplichten
het inslaan van de voorruit

The Phone

Iets later, ééntje van de nieuwere generatie reality-spelprogramma's: The Phone (klik link om alle vorige afleveringen te herbekijken).

Er rinkelt een gsm, je neemt hem op, je hoort een stem: "Dit is de AVRO, wil je 25.000 euro winnen, druk op 1, anders hang je op".

Druk je op 1, dan wordt je (samen met nog een andere kandidaat, die je eerst nog moet vinden) enkele uren lang van hot naar her gestuurd door smsjes en filmpjes op verborgen gsms en laptops, uiteindelijk moeten er 5 sticks verzameld worden die je naar de koffer met geld lijden.

Pukkelpop Sterrenparade

2007-08-21T22:50:00.000+02:00

Gründlichheit und Ordnung mussen dahr doch auch sein!! Und das Underscheid schwissen die Uber- und Undergrupen, who ist dass??

Tja, hetzelfde lijstje als voorheen, maar in een andere volgorde, zou er als volgt kunnen uitzien:
(De links brengen je trouwens naar hun Myspaces)

***** Stip!

The Noisettes - Prachtig, zie ook clip enkele berichten terug

**** Verrassingen

Matt and Kim - Dankzij dikke ster extra voor het enthousiasme
Hanne Hukkelberg - Dankzij extra sfeer dankzij onweer van NIN op de achtergrond, èn een prachtige versie van Break my Bones
Kate Nash - Onwennig charmant mooi
Cocorosie
Spoon
Woven Hand - Donderwolken die zelfs Tool uit de Chateau weerden
Architecture in Helsinki
Cansei de Ser Sexy - Feestje

**** Verwachtte klasse

Iggy Pop - Zonder teveel commentaar, blijft the Godfather, op Kim (zie boven) na heb ik niemand zich zo zien amuseren en geven...
Sophia - Inclusief twee kwartetten (strijkers en blazers), gewoon klassiek mooi
Low

*** That's entertainment

The Editors - Niet zo straf als vorige keer, maar dat heeft waarschijnlijk alles te maken met het hoofdpodium en het daglicht
The Enemy - Veelbelovend aan Pulp herinnerend
Dinosaur Jr - Oude knarren doen hun werk deel I
Sonic Youth - Oude knarren doen hun werk deel II
The Twang
Bromheads Jacket
The Battles - Overdonderend intrigerend
Devotchka - Prachtige versie van Venus in Furs
The Sounds
Jack Penate - Rock & Roll
Arbouretum
Starfucker

** Herinner ik me nog, maar daar houdt het op

Smashing Pumpkins - Mijn theorie is gekend: de laatste groepen op't hoofdpodium spelen hun Greatest Hits... geen uitzondering
Fridge - Instrumentaal met gitaren kan ik voorlopig enkel van The Battls apprecieren
Apse
Fujiya & Miyagi
Patrick Watson
Pigeon Detective
Jamie T
Apparat
Balkan Beat Box

* Voor de moeite, want eigenlijk herinner ik ze me niet, waarschijnlijk overal uit hetzelfde vaatje getapt werd, maar weet ik veel natuurlijk :-)

Rilo Kiley
Biffey Clyro
The Rifles
The Rakes
The Shins
The Liars
Voxtrot

Lord of the Flies - The Real Life

2007-08-20T19:41:00.000+02:00

Heb de trailer van dit nieuwe CBS-programma al twee keer bekeken en vraag me nog steeds af of dit for real is?

Amerikaanse zender brengt controversiële realityshow 'Kid Nation'
De Standaard (20/08/07)

"De deelnemers zijn tussen 8 en 15 jaar oud, en moeten het in de verlaten mijnstad 'Bonanza City' zonder elektriciteit, stromend water, ouders of leraars stellen. De kinderen moeten op eigen houtje hun dagelijks bestaan in groep organiseren: water pompen, zeulen met emmers, koken, de vaat doen, wc’s schoonmaken. Om toch voor enige structuur te zorgen zijn er arbeiders, handelaars en een 'upper class'. Een vierkoppige gemeenteraad moet er over waken dat de gemeenschapsregels gerespecteerd worden.

Het wordt voor de jonge deelnemers niet alleen een fysieke beproeving. De trailer van vijf minuten die op het internet te bekijken valt, doet vermoeden dat ook de meest intieme gevoelens van de kinderen vrolijk te grabbel worden gegooid. Woede, verdriet, pijn en heimwee worden breed uitgesmeerd."

Ondertussen ging het er lang geleden in Irak ernstiger aan toe...

Pukkelpop Programma Probleem Opgelost

2007-08-19T10:36:00.000+02:00

Enkel als Chokri gehoor geeft aan het gemompel van enkele Duitsers die naast me stonden te wachten op weer een volgende aankondiging ("Der Chokri muss einmal strassen anlegen hier auf Pukfelpopf, grosse strassen, sodas wher schnell von hier nach dahr kuhnen, und zuruck, wahn es uns nicht befällt, oder schnelwegen, noch besser, noch schneller, hahahahaaaa!!"), zal het me volgend jaar lukken om nog een groep meer te zien...

Of het moesten The Noisettes zijn!

Of een feestje met Cansei de Ser Sexy!

Aber schnell nun... de oplossing van het eerder gestelde probleem ziet er als volgt uit:

Donderdag

13:05 The Twang
13:50 Apse
14:40 1990s
15:25 The Liars
16:15 Rilo Kiley
16:40 Pigeon Detective
17:05 Editors
18:50 Jack Pinate
19:50 Jamie T
20:35 Iggy & The Stooges
21:45 Battles
22:35 Balkan Beat Box
23:45 Low
00:50 Architecture in Helsinki

Vrijdag

12:30 Devotchka
13:05 Starfucker
13:50 Biffy Clyro
14:25 The Enemy
15:10 The Rifles
15:55 Fujiya & Miyagi
16:40 Matt and Kim
17:25 Fridge
18:10 Cansei de Ser Sexy
19:45 The Noisettes
21:25 Sophia
22:25 Arcade Fire
23:00 Apparat
23:30 Dinosaur Jr
00:30 Smashing Pumpkins

Zaterdag

12:30 The Rakes
13:10 Patrick Watson
14:00 Voxtrot
14:30 Arbouretum
15:15 The Shins
15:55 Kate Nash
16:50 Bromheads Jacket
18:30 Cocorosie
19:25 Spoon
20:25 The Sounds
21:30 Hanne Hukkelberg
22:30 Sonic Youth
00:00 Woven Hand

Eén dees ga ik hier, ook en vooral ter ondersteuning van mijn eigen geheugen, nog wel eens laten weten wat me is bijgebleven van de driedaagse... op dit moment verblijven de afgelopen dagen echter nog in een vage waas van podia, grimbergen, pijn, decibels en vermoeidheid...

Tot dan!

Lokerse Feesten

2007-08-14T14:39:00.000+02:00

Ik ben ettelijke jaren geleden al eens een keertje op de Lokerse feesten geraakt, toen speciaal voor Kid "Don't touch my Coconuts" Creole & the Coconuts! Het enige dat ik me van toen nog herinner is dat Lokeren ver weg gelegen is, en dat er voldoende "garçons" aanwezig zijn op de festivalweide om elke trip naar een toog overbodig te maken.

En in tegenstelling tot al die andere keren dat mijn geheugen mij serieus bedrogen heeft blijkt dit alles nog steeds te kloppen! Inderdaad: Lokeren ligt nog steeds ver weg, een goei 2 uur voor een enkele treinreis... en eveneens inderdaad, bier wordt nog steeds ter plekke aangevoerd :-)!!

Maar waarvoor waren we ook weer hier? Ach ja, op de afsluitende festivaldag staan nostalgie, oh nostalgie, The Lemonheads en The Pogues op de affiche, waarna La Fille d'O mooi ten dans speelt met behulp van slechts 2 i-Pods, 2 grote kannen melk, en 5 danseresjes!

Een vijftal jaar geleden heb ik een begaaide Evan Dando eens solo zien optreden in de AB, maar ondertussen zou hij afgekikt zijn... dacht ik begrepen te hebben... dacht... want ook in't gezelschap van zijn Lemonheads slaagt hij er niet in nuchter op het podium terecht te komen...

Als opener krijgen we een slordige versie van It's a shame about Ray toegeworpen, het tweede nummer volgt dadelijk, maar dan loopt het mis: telkens minuten overleg tussen de nummers... een ongeïnteresseerde Evan mummelt zich door de nummers... af en toe krijgen we een flits te zien van hetgeen het zou kunnen geweest zijn, maar daar blijft het ook bij.

Het einde valt al helemaal in't water, dankzij een in den treure uitgerokken geïmproviseerd a capella "song" die waarschijnlijk "Good Evening" heet, en een Evan die als enige terugkomt voor een bisnummer terwijl de plug allang pulled is...

The Pogues, ook één keer voorheen gezien, op Pukkelpop, fijn feestje, maar een Shane die niet meer kan rechtstaan, en als zanger grotendeels vervangen wordt door de gitarist. Ik hou mijn hart al vast...

Hij komt op, hij lijkt veelbelovend nuchter, hij ontketent een feest in de eerste 20 rijen... en verdwijnt dan gedurende een nummer achter de coulissen!! Die verdwijntruc herhaalt hij op regelmatige basis, waardoor hij gaandeweg meer en meer bezopen in de micro staat te brallen...

Het grote verschil met de Lemonheads zit erin dat The Pogues er toch in slagen een big party te bouwen, en dat een begaaide Shane toch ook wel het handelsmerk van die Pogues is (het "unique selling point", hoor ik de marketing mens in me denken), tijdens de liedjes waarin hij vervangen wordt door één van zijn muzikanten zijn The Pogues toch plots máár een folk-groepje...

Dit kan niet anders dan de meest memorabele avond zijn geweest voor de mensen in de backstage, voor't podium viel dat allemaal nogal mee... ik moet er alleen aan denken dat ik me volgende keer niet meer "this feels like 20 years ago"-gewijs in het biersmijtende feestgewoel van de eerste rijen mag storten als ik mijn toch best wel deftig jasje aan heb, en geen reserve jeans voor de dag erna...
Waarmee ik mij wil excuseren voor de geur bij al die mensen die maandagmiddag tussen 12 en 14 op de trein Dendermonde-Brussel zaten ;-)...

New & Improved

2007-08-05T08:41:00.000+02:00

Met in het achterhoofd dat ik nog ooit wel eens een reisje ga maken, en dat dat dan waarschijnlijk niet opnieuw in de Balkan zal zijn, heb ik me maar eens een avondje onledig gehouden met het opzetten van een nieuwe blog... welkom in Ukulore Valley :-)!

En omdat mijn verhaaltjes ook niet altijd even interessant kunnen zijn heb ik dit keer voor wat randanimatie gezorgd in de vorm van MySpace-filmpjes. Op dit moment vindt u rechts een selectie van afwisselend Reservoir Dogs en Koot & Bie, onderaan wordt er voor muziek gezorgd door The Smiths en Chumbawamba!

Mijn avonden vul ik tegenwoordig vooral met The Wire en Battlestar Gallactica, maar de pauzes vul ik met een veel belangrijker werk: het bouwen van mijn bibliotheek!!
Nu ja, ik heb het dan nog niet over de kamer waar er nog electriciteit gelegd, een plafond gestoken, en een vloer gelegd moet worden...
Maar wel over mijn online-bibiliotheek, vandaag (zondagochtend 5 augustus) zit ik aan een goei 250 boeken, en heb ik niet het minste besef van het resterende aantal... Maar u kan nu al grasduinen via logo en zoekbox hierneffes... zonder dank ;-)

Pukkelpop Programma Probleem

2007-08-04T12:58:00.000+02:00

Opgestaan met een lichaam dat me zegt dat een avondje uit van 18u tot 04u eigenlijk niets meer voor mij is, en dat op een zaterdag die minder dan twee weken verwijderd is van Pukkelpop... geen beter moment om een eerste (voorlopig) Pukkelpop-Programmaatje op te stellen!!

En dus, goed wetende dat ik mezelf naar jaarlijkse gewoonte voor een schier onmogelijke opdracht stel, zie hier en kijk niet om, u kan mij zien hollen van en naar...

Donderdag

11:45 Seasick Steve
12:20 Silversun Pickups
13:05 The Twang
13:50 Apse
(Gogol Bordello)
14:40 1990s
15:25 The Liars
16:15 Rilo Kiley
17:05 Editors
18:00 Go! Team
18:50 Jack Pinate
19:50 Jamie T
20:35 Iggy & The Stooges
(My Brightest Diamond)
21:45 Battles
(Devendra Banhart)
22:35 Balkan Beat Box
23:15 Kaiser Chiefs
23:45 Low
00:50 Architecture in Helsinki

Vrijdag

12:30 Devotchka
13:05 Starfucker
13:50 Shitdisco
14:25 The Enemy
15:10 The Rifles
15:55 Fujiya & Miyagi
16:40 Matt and Kim
17:25 Fridge
18:10 Cansei de Ser Sexy
18:55 The Hives
19:45 The Noisettes
20:30 Various
21:25 Sophia
22:25 Arcade Fire
(Juliette & the Licks)
(Apparat)
23:30 Dinosaur Jr
00:35 Von Südenfed
01:30 Smashing Pumpkins

Zaterdag

11:20 Home Video
11:55 Bony King of Nowhere
12:30 The Rakes
13:10 Patrick Watson
13:50 Tussle
14:30 Arbouretum
15:15 The Shins
(120 days)
15:55 The Streets
(Kate Nash)
16:50 Bromheads Jacket
17:30 Kings of Leon
18:30 Cocorosie
19:25 Spoon
20:25 The Sounds
21:30 Hanne Hukkelberg
(Nine Inch Nails)
22:30 Sonic Youth
(You will know us...)
00:00 Woven Hand

Eindelijk foto's

2007-06-28T21:20:00.000+02:00

Ik moet bekennen dat ik mijn camera iets te dikwijls vergat te gebruiken...

Maar een klik op deze foto:

brengt u toch bij een rijtje foto's die ik afgelopen maand genomen heb...

U kan daar kiezen tussen de "Complete" verzameling foto's of een eigenhandig zorgvuldig geselecteerde "Selectie".

Grtz en tot een volgende!

Varia

2007-06-26T21:19:00.000+02:00

Van alles een beetje
Natuur - 4 dagen Bled en Plitvice
Hoofdsteden waar ik wel zou willen wonen - 4 dagen Zagreb en Belgrado
Oorlogsgetuigen - 4 dagen Mostar en Sarajevo
Hoofdsteden waar ik niet zou willen wonen - 4 dagen Ljubljana en Sophia
Kroatische kuststadjes - 5 dagen Zadar, Split en Dubrovnik
Groot, groter, grootst - 5 dagen Istanbul

Vervoer
28 uur busreizen (18 met airco)
28 uur treinreizen (airco?)
16 uur vliegreizen (incl. wachten in luchthavens)

Mannen en vrouwen
Er zijn meer alleenreizende vrouwen dan alleenreizende mannen.
Er zijn meer snurkende vrouwen dan snurkende mannen.
Vrouwen reizen meer om alles op een rijtje te zetten, mannen meer om op stap te gaan.
Vrouwen uit Wisconsin kunnen even goed drinken als mannen uit Ierland en België.

Backpackers
Oudste: 75-jarige Francaise
Jongste: 18-jarige Amerikanen
Luidruchtigste: 18-jarige Amerikanen
Milieu-onvriendelijkste: een Amerikaan die heel europa wil zien, en in zijn eerste maand enkel het vliegtuig nam à la Lissabon-Stockholm-Rome-Amsterdam-Praag-etc.

Backpack-inhoud
Nooit gebruikt: regenjas, zwembroek, strandhanddoek, medicamenten.
Zelden gebruikt: mp3-speler, jas, eigen laken.
Meest gebruikt: oordopjes, zonnecrême.
Vervangbaar: scheerzeep en douchegel zijn beide vervangbaar door shampoo.
Verloren: paraplu (Sarajevo) en scheerzeep (Mostar).

Zinloze kosten
Ongeveer 60 euro verloren aan geldtransacties: afhalingen Maestro, wisselkosten, overschotjes in Kuna, Dinar, Konvertible Mark, Leva en Lira

Taal
Enige opgedane talenkennis: Doberdan (Goeiedag) en Hvala (Dank U)
Meest gemiste talenkennis: "Eentje van de die / One of those" tijdens het aanwijzen van de gewenste koopwaar.

Istanbul - Dag 27 en 28

2007-06-25T21:18:00.000+02:00

Tijdens mijn laatste wandeling door Istanbul zie ik dat een schoenpoetser zijn tas laat vallen en verder wandelt... ik, vriendelijke mens zijnde, loop hem achterna met de tas... hij, vriendelijke mens zijnde, is zo dankbaar dat hij dadelijk aanbiedt mijn schoenen te poetsen... ik, al 28 dagen onderweg zijnde in dezelfde schoenen, neem het aanbod vriendelijk aan... hij, gewiekst zakenman zijnde, roept mij verontwaardigd terug als ik na een geglimlachte "Thank you" in zijn richting verderwandel, want hij verwacht nog 10 lira (+/- 6 euro) van mij voor geleverde diensten... ik, zijn 2 minuten durende poetsbeurt iets minder waardevol inschattend, duw hem 2 lira in de hand en maak me snel uit de voeten...
En zo geraakte ik op de laatste dag toch nog geld kwijt aan een straatventer :-)...

Nog op mijn laatste dag heb ik een eerste inschattingsfout gemaakt wat betreft mensen die ik heb leren kennen... de twee avonden ervoor had ik (oa) zitten praten met de Australische Anna, en zo kwamen we erachter dat we voor de laatste dag hetzelfde programma hadden, dus trokken we er samen op uit...
Jammer genoeg bleek Anna zich overdag de ontpoppen tot de Tourist From Hell: fototoestel en videocamera constant in de aanslag, na een toer heeft ze een half uur lang haar beklag gedaan tegen de arme gids omdat ze vond dat ze geen tijd had gehad om alles te zien, elk dier dat we tegenkwamen bootste ze luidruchtig na om aan te tonen dat ze op een boerderij was opgegroeid... kortom, ik was blij toen ik haar vier uur later kon afschudden en me even afzonderen in één van de weinige kleine parkjes...

Istanbul by night (en zelfs evening) zal voor een volgende keer zijn...
En dat is de schuld van de hostel waar ik hier verblijf: het dakterras heeft een prachtig zicht over de Bosphorus en een groot stuk van Istanbul, er staat een tap die redelijk goedkoop Tuborg vrijlaat, en het zeer goede restaurant ernaast (zelfde uitbaters) levert bestellingen af op het terras zelf... Hetgeen erop neerkomt dat we na onze verfrissende vooravondlijke douche geen enkele van de vier keer nog van het terras zijn afgeraakt :-)

Ik weet niet of ik het ooit vermeld heb, maar een paar weken geleden had Corendon Airlines mijn reeds geboekte terugreis geannuleerd. Een paar dagen geleden had ik dan een nieuwe vlucht geboekt: op zaterdagochtend 5:35 naar Eindhoven. En opnieuw spelen ze het klaar mijn schema overhoop te gooien, en merk ik vrijdagmiddag dat ze de vlucht verplaatst hebben in tijd èn in ruimte: plots vlieg ik terug op zaterdagnamiddag om 14:45, en vlieg ik richting Brussel!

Nu eerlijk gezegd kwam mij dit beter uit, maar de Nederlanders die rond mij aanschoven voor de check-in leken me toch allemaal iets minder tevreden ;-)!!

Istanbul - Dag 25 en 26

2007-06-21T21:18:00.000+02:00

En inderdaad, de vorige grenscontrole viel inderdaad mee... alles gebeurde terwijl de trein verderreed en elk van de drie storingen duurde maar een paar minuten.

De treinrit van Bulgarije naar Istanbul vertrekt om te beginnen al 1.5 uur te laat (het is dan 21.00)... en om 2.30 in de ochtend begint de miserie: de trein stopt in laatste halte Bulgarije, en blijft staan tot alle paspoorten gecontroleerd zijn.
Wat later vertrekken we weer, voor een rit van een kwartiertje, tot het eerste station in Turkije... de trein stopt, en na een half uur moeten we ineens allemaal uitstappen en in een lange rij (zelfs op dit uur) aanschuiven om een visum te kopen... om daarna in een vergelijkbaar lange rij te moeten aanschuiven om eem stempel op dat visum te krijgen... Iedereen terug op de trein, die blijft stoppen, want nu moeten alle paspoorten natuurlijk ook nog gecontroleerd worden!
Kortom: om 4.45 (dus meer dan twee uur later) zijn alle formaliteiten achterwege en geraak ik natuurlijk niet meer in slaap :-)!

De hostel heeft dit keer mijn bed wel klaarstaan, alleen jammer dat ik pas binnen 1.30 uur binnen mag... lang leve Turkish Coffee!

Ondertussen heb ik twee dagen omzwervingen achter de rug... en Istanbul is vooral groot, groter en grootst, heel divers, veel toeristen... en heel vriendelijke mensen... dacht ik, want iedereen die me aanspreekt om een gesprek aan te knopen blijkt iets later gewoon een verkoper van souvenirs, tapijten, waterpijpen, ... te zijn.

Ik ben blijkbaar ook niet de enige die Istanbul als eindpunt van zijn reis heeft gekozen, des avonds zitten we op het hostel-terras allemaal troost te zoeken bij elkaar (en pot en pint) omdat het de laatste dagen zijn.
Mijn terugvlucht is ook geboekt: zaterdagochtend om 5.30... dat belooft dus een slapeloze nacht te worden, maar ik mag niet klagen... voor de rest zijn het hier vooral Amerikanen en Australiers... waarvan er sommige wel heel rare capriolen uithalen om bv in New York te raken (Istanbul - Rome - Munchen - Londen - New York!).

Vandaag wordt trouwens een historische dag!!
Dirk zet zijn eerste stapjes op Aziatisch grondgebied :-)

Sophıa - Dag 23 en 24

2007-06-20T21:17:00.000+02:00

Zeven uur des ochtends kom ik aan in Sophia, de hostel waar ik een bed geboekt heb heeft een pick up service waar ik dankbaar gebruik van maak... jammer genoeg hebben ze geen degelijk reservatiesysteem, waardoor ze er te laat zijn achter gekomen dat ze eigenlijk geen bed voor me hebben...

Negen uur des ochtends val ik eindelijk in een bed, met hun hulp ben ik in een Hotel terechtgekomen dat uiteindelijk zelfs goedkoper dan de hostel blijkt te zijn! Enige minpunt: de eigenares spreekt geen woord engels! Maaaarrrr.... ze heeft een groot boek waarin alle zinnen die ze nodig heeft in het Cyrillisch fonetisch zijn opgeschreven. Hetgeen er bv op neerkomt dat ze me uitlegt dat Wanroemwitsjoweronroemisteurtyleva (een kamer met douche op kamer is 30 leva)...
Eens ik die kamer heb vastgelegd komt het er in de praktijk verder op neer dat ik vriendelijk ja knikt als ze me iets uitlegt, en dan gewoon doe wat ik het beste vind, met veel handgebaar maakt ze dan wel duidelijk als ik het verkeerd begrepen heb...

De nachtelijke treinreis viel trouwens best mee... op de grenscontrole om 5 uur in de ochtend na... drie keer gebons op de deur: paspoortcontrole Bosnie, paspoortcontrole Bulgarije, bagagecontrole... (later leer ik trouwens dat dit echt wel meeviel!)

Sophia zelf is gelukkig maar een korte tussenstop, er valt niet veel te beleven, vreemd genoeg is deze stad de eerste waar ik een overvloed aan Westerse winkels als bv McDonalds en Zara tegenkom... en war de rest van Sophia spotgoedkoop is hebben die winkels zelfs relatief Westerse prijzen, terwijl ik hier echt wel het minste toeristen sinds drie weken ben tegengekomen...

Belgrado - dag 21 en 22

2007-06-18T21:16:00.000+02:00

De eerste uren (toen nog in de bus, zie gisteren) in Servie zullen altijd maar een ding oproepen: roest... veel roest...
Belgrado zelf is daarentegen al veel moderner... een Zagreb-achtige stad waar een mens dadelijk naar zou verhuizen. Alhoewel je hier op sommige plaatsen ook nog duidelijk de armoede ziet, net als in Bosnie maken mensen van elke straathoek gebruik om iets te verkopen en zo hun maandbudget aan te vullen, hoe klein dat soms ook is... zo hoop ik bv niet dat die kerel die ik ergens heb zien staan met een schoendoos pleisters daar 's avonds van moet leven.
Verder vind je hier langs de straat alles, mensen met een mandje appels, mensen met kuikentjes en konijntjes, mensen met stapels overduidelijk illegaal gekopieerde DVD's, ... alles mag overal...

Tip van de dag voor Belgrado-reizigers... als je op de stoep wandelt en je voelt het druppelen wil dat niet per definitie zeggen dat het begint te regenen, wel dat je onder eentje van de vele honderden lekkende radiators bent doorgewandeld, gezoon letten op de plassen, en deze ontwijken...

Vreemde ontmoeting van de dag: plots je naam horen roepen (nu ja, dit keer Deurk), en iemand tegenkomen die je een dikke zeek geleden in Croatie ook al bent tegengekomen... De See you around waarmee altijd wordt afscheid genomen is blijkbaar toch van toepassing in de Balkan.

Vannacht slaan we twee vliegen in een klap: ik heb een bed gereserveerd op de nachttrein naar Sophia-Bulgarije. Weer vertrekken uit een land, weer een geldsituatie, dit keer de omgekeerde... idereen in onze hostel heeft zich laten vangen door de Servische monopolie-dinars (85 dinar = 1 euro) en het goedkope leven in Belgrado, en dus heeft iedereen een overschot(je), het mijne valt gelukkig nog mee :-).

Sarajevo - Belgrado - Dag 20

2007-06-16T21:16:00.000+02:00

Om 6.30 opgestaan om tijdig in het (Servisch) busstation te geraken, want daar vertrekken de bussen naar Belgrado. En omdat ik het lokale bus- en tram-systeem niet uitgedokterd krijg uiteindelijk een taxi genomen...
En dan beginnen de eerste valuta-problemen. Ik had een mooi uitgerekend budget aan Konvertibele Marken voor de doortocht door Bosnie, maar de niet geplande taxirit en het iets duurder dan verwacht uitgevallen busticket strooien roet in het eten, waardoor ik ook letterlijk geen eten meer kan kopen voor de 9 uur durende busrit die ik voor de boeg heb, ik kan nog net een half litertje fruitsap kopen voor onderweg... Smakelijk ;-)!!

Om 8 uur komt de bus aan en kom ik er achter dat ik in Croatie serieus verwend ben op bus-vlak: dat waren steeds gemakkelijke moderne van alle comfort voorziene airco-bussen...
De bus waar ik nu in terecht kom kan niet van voorgaande kwaliteiten verwacht worden. Als extraatje zit er een grote barst in de voorruit, maar het stelt me wel gerust dat ze over de hele barst stukjes plakband hebben gekleefd... ze denken aan de veiligheid ,-). Maar toch, het belooft een lange rit te worden!
En inderdaad, het wordt een lange rit: het eerste half uur stoppen we al 10 keer om andere mensen op te pikken (blijkbaar doen internationale bussen ook dienst als lokaal transportmiddel), en tegen de middag loopt het zweet van ieders rug, en de honger begint te knagen...

En bijslapen hoort er ook al niet bij... de eerste helft van de rit zwalpen we de hele tijd van links naar rechts over bergwanden, en de tweede helft rijden we verder over wegen met een kwaliteit die we in Belgie al ver in de buiten gaan moeten zoeken.
Enige troost is dat dit mijn laatste busrit is, vanaf Belgrado zijn het treinen, ik ben benieuwd :-)

Aankomst in Belgrado!
Maar voor ik iets kan gaan eten moet ik nog een kamer gaan zoeken, want dit keer heb ik niets vooraf geboekt... dus kan ik gepakt en gezakt en in een gezellige hitte die zich ergens in de 30 graden bevindt op zoek naar een vrij bed... gelukkig kan ik al terecht in de eerste hostel waar ik een goed half uur later aanbel :-) !
Nooit zo lekker gegeten en gedronken als deze avond!

Sarajevo - Dag 18 en 19

2007-06-15T21:15:00.000+02:00

Na het inchecken bij Hostel Haris de drukte van Sarajevo ingedoken, een levendige stad, maar ook hier nog veel sporen van de oorlog: in de meeste huizen zie je toch nog kogelgaten, regelmatig kom je patrouillerende soldaten tegen, en het vreemdst van alles is dat Sarajevo tot vandaag blijkbaar nog steeds gesplitst is... als ik het allemaal goed begrepen heb in een Moslim en Servisch gedeelte, met elk bv een eigen politiemacht (die niets te zeggen heeft in het andere deel), eigen taal (cyrilissch geschreven Servisch en Bosnisch), eigen busstation, ...

Maar Sarajevo is toch vooral levendig, er is overal verkeer waarvan het niet echt opvalt dat het enigerlei verkeerswet dient te respecteren, iedereen wandelt ook overal tussen de autos (veel prachtig ouderwetse Lada's, Yugo's en andere Oostblok-vierwielers) door, maar dat is vooral uit noodzaak, de voetpaden zijn dikwijls onbestaand, en als er een is, dan staat het volgestouwd met in alle richtingen geparkeerde auto's...

Bij Haris is het ondertussen weer een gezellige boel, de twee avonden dat ik er ben trekt de hele hostel (een tiental mensen, waarvan ik vreemd genoeg de enige niet-engelstalige ben) er samen op uit om het Sarajevoaans nachtleven in te duiken, hetgeen gelukkig iets drukker is dan het Mostars :-)...

Haris zelf is trouwens een schitterend gastheer, hij doet ieders was en sleept constant traditionele keteltjes koffie aan. Hij is amper 19, maar baat de hostel al uit sinds zijn 15de... met de opbrengst onderhoud hij zijn 11 jarige zusje en zijn moeder, en wordt er gespaard voor de verdere heropbouw van hun woning die in de oorlog voor de helft vernield werd.

De laatste nieuwste Bosnische uitvinding bevalt ons ook wel, in de koelkast kan iedereen steeds terecht voor een frisse pint uit de enorme 2-literflessen bier die ze hier verkopen voor nog geen 1,50 euro!!
Ander bier gerelateerd nieuws: oppassen als je een restaurant binnenstapt... afhankelijk van de uitbater kan het immers zijn dat er geen alcohol geschonken wordt :-)!!

Mostar - Dag 16 en 17

2007-06-12T21:14:00.000+02:00

Gedaan met het vakantie-gevoel, niet lang nadat we Bosnië-Hercegovina binnenrijden zie je het landschap al snel grimmiger worden: meer zichtbaar verlaten huizen waaraan je ziet dat er in de buurt gevochten is, on de paar kilometer waarschuwingsborden voor landmijnen, ...
En dat geldt ook voor Mostar, waar de gerenoveerde knappe restaurantjes en de met grote gaten doorboorde huizen elkaar afwisselen... Het lijkt op het eerste zicht opnieuw een museumstad, maar ondanks de marktjes en de vele terrasjes is de sfeer hier toch heel anders...

Gelukkig verdwijnt dat onwennig gevoel als we aankomen bij ons gastgezin voor twee dagen: een hartelijke Majdar komt ons aan de bushalte ophalen, waarna we bij haar thuis dadelijk overdonderd worden door haar kranige er minstens 90-jaar uitziende moeder: chocolade, cake, échte limonade en Bosnische koffie (elke keer als je haar tegenkomt blijft ze vragend ˝Coffee? Juice?˝ mompelen, een huiselijke hostel!
Iets daarna komt Majdars broer thuis en zit iedereen (zij gedrieën en intussen al een 8tal logies) op het balkon van hetgeen eigenlijk maar een drieslaapkamer appartement is.
Uiteindelijk zullen we de tweede nacht met 22 backpackers de nacht hier doorbrengen, overal staan dan ook extra bedden en liggen matrassen op de grond, alle kamers zijn in gebruik!
Zelfs in de hal liggen 2 mensen te slapen als Kelly, Tom en ik (en ik moet eerlijk zijn, niet al te stilletjes) om half vier thuiskomen van een nachtje stappen en verbroederen met de enige andere mensen die we na 12en nog tegenkomen in Mostar-centrum: de uitbaters van het enige nog open café :-)
En dan, amper drie uur later loopt de wekker af! Tijd voor onze lift naar het station waar we voor één keer eens de trein nemen, speciaal omdat de mooie route door de Lonely Planet zéér aangeraden wordt... niemand heeft jammer genoeg iets gezien als we twee uur later Sarajevo binnenrijden .

Ach ja: de tweede dag heeft Majdars broer ons ook nog meegenomen op een site-seeing van de omgeving van Mostar: inclusief picnick in de toren van een oude klooster-ruine, met op het menu een door moeder vers gebakken potato-pie en de bijbehorende yoghurt-drink...
Smakelijk :-)

Split - Dubrovnik - Dag 13, 14 en 15

2007-06-10T21:14:00.000+02:00

Het regent in Sarajevo, tijd voor een update!

Nadat de studentes en Estelle vertrokken zijn naar de eilanden voor de kust, maak ik er nog een paar rustige dagen van in deze twee museumachtige steden.
Je verdenkt het gemeentebestuur er hier van dat ze de mensen betalen om nog authentiek ouderwets te leven, terwijl de toeristen (vooral in Dubrovnik) met lange rijen bussen en indrukwekkende cruiseschepen busladingen toeristen hangen stokoude mensjes hun was op aan draden die worden opgespannen tussen de gevels van de kleine steegjes en doen de iets verdokener buurtwinkeltjes gouden zaken terwijl ze blijkbaar geen woord engels verstaan...

In Dubrovnik beleef ik de andere zijde van het hostelgebeuren: ik slaap er twee nachten samen zonder dat ik ook maar een van mijn kamergenoten wakker gezien heb :-)...

Verder valt hier niet veel te beleven, het was zalig vertoeven en niksdoen in de zon van de Coratische kust, maar morgen trek ik weer het binnenland in, en daarvoor moet ik om 6:15 opstaan op een zondagochtend... vakantie ;-)!!

Zadar - Split - Dag 12

2007-06-07T21:13:00.000+02:00

Na het plooien van de vers gewassen kleren de zoveelste meewarige blik van een Croatisch busschauffeur toegeworpen gekregen omdat ik pas op het nippertje mijn bus naar Split had gevonden (verkeerde perron wegens onbegrijpelijke tickets).

Moet wel zeggen dat de busreizen hier toeristische attracties op zich zijn. De trip van door het binnenland van Zagreb naar Zadar was al indrukwekkend met aan beide zijden bijna continu desolate landschappen en in de verte grillige bergketens, en de reis van Zadar naar Split was zo mogelijk nog mooier, met aan de ene zijde opnieuw de landschappen en bergen, en aan de andere kant de kustlijn van de Middelandse zee, waar het ene voor de kust gelegen eiland het andere opvolgt... indrukwekkend

Hetgeen me brengt bij het feit dat het me ondertussen echt wel is opgevallen dat Croatie nog niet echt meegaat met zijn toeristische status... je vind hier bv echt enkel per ongeluk een Engelstalige krant, en in de meeste restaurants is het voor mij nog steeds vogelpik spelen als ik iets bestel...

Ondertussen begint het hele hostelgebeuren me wel te bevallen: vorige nacht heb ik doorgebracht op een klein zolderkamertje, samen met drie Californische studentes en een Parisienne ;-).
Alhoewel was toch wel even schrikken toen we tegen een uur of twaalf thuiskwamen van een terrasje en de vrouw die ik hier bij gebrek aan een beter woord de hospita zal noemen er om de een of andere reden (die ons nog steeds volledig ontgaat) van uitgegaan was dat Estelle (die van Parijs) en ik elkaar al iets langer dan 3 uur kenden en ze voor ons een tweepersoonsbed had opgemaakt :-)...
Gelukkig had ik, goed voorbereid als ik ben, een extra paar lakens bij, probleem opgelost, en vandaag hebben we het allemaal nog eens proberen duidelijk maken aan de zeer vriendelijke, doch eveneens zeer gebrekkig engels sprekende, hospita...

Btw, the name saga continues... ik heet sinds gisteren niet enkel Derrick, maar heb nu ook (dankzij nog steeds dezelfde hospita) een nieuwe achternaam, dus bij deze onderteken ik met

Derrick... Derrick Matthewson...

Plitvice - Zadar - Dag 10 en 11

2007-06-06T21:12:00.000+02:00

's Morgens vroeg opgestaan en de bus in naar Zadar aan de Croatische kust... een reis die de belangrijkste verkeersas van Noord naar Zuid volgt, en ondanks het feit dat dit volgens de borden een autostrade is beschikt elke rijrichting slechts over 1 rijvak, en moet onze chauffeur uitwijken voor onder andere traktors, wielertoeristen, paard en kar, en zie je om de haverklap een oud vrouwtje naast de baan zitten achter een tafeltje met een paar inmaakbokalen (die iets doorzichtig rodig bevatten) en Tupperware-potjes met zelfgemaakte kaas...

In Zadar blijkt er trouwens maar 1 hostel te zijn, op de bus staat er dan ook een hoopje van 6 backpacks zich tegen iedereen te verontschuldigen voor het storen, als plots de chauffeur zich ook begint te verontschuldigen... waarvoor begrijpen we plots als iedereen uitstapt en hij de motorkap opensmijt: motorpanne... 2 kilometer later komt een groepje van 6 zwetende backpackers aan in de hostel... douchen!! En dan tot de constatie komen dat ik met een probleem zit: een propere kleren problemen, en om juister te zijn: het gebrek eraan... en beginner als ik ben heb ik van in't begin al mijn vuile was in 1 zak gestoken, waardoor ik geen enkel T-shirt kan vinden dat niet naar mijn voeten ruikt :-) ... Vandaag loop ik dan ook trots rond in mijn eerste United Colors of Benetton T-shirt (hetgeen de dichtsbijzijnde winkel bleek te zijn).

Op dit moment ben ik het probleem trouwens aan't oplossen in de meest ideale combinatie-winkel die ik tot nu toe ben tegengekomen: een wasserette/internetcafe!

Maar nog even terug naar gisterenavond, toen ik DE definitie van een Babelse spraakverwarring meemaakte na een wandeling van 2u30 naar mijn hostel (yip, nog eens fatsoenlijk verloren gelopen): of hoe zou u het gesprek omschrijven waarbij een enkel Portugees-sprekende Portugees en een enkel een beetje Duits-sprekende Croaat iets aan elkaar uitleggen met als tussenpersonen een een beetje Portugees-sprekende Engelsman en een Engels- en een beetje Duits-sprekende Belg :-) ?

En zo zijn we bij nu aangekomen: woensdagochtend... na een onsmakelijk doch gezellig ontbijtje, waarbij de Duitse Jana en ik hebben zitten keuvelen over de geneugden van zwart brood (hier niet te vinden) en een gewone thuis klaargemaakte maaltijd... een dieet van gebakjes, ijsjes, pizza en andere traditionele reis-maaltijden ben ik na 10 dagen toch serieus moe, daar kunnen zelfs die meestal wel meevallende restaurantjes niet veel aan verhelpen :-)

Uw nog steeds Derrick hetende Dirk in de Balkan

P.S. Als iemand een tip heeft om blaren te "genezen"? Ze is zeer welkom!

P.S.2 Op foto's wordt het waarschijnlijk wachten tot ik terug ben, tenzij iemand mij kan uitleggen hoe ik de foto's op mijn camera gemakkelijk kan verkleinen naar 250Mb (de limiet voor deze blog)??

Zagreb - Plitvice - Dag 8 en 9

2007-06-05T21:11:00.000+02:00

Mijn laatste dag in Zagreb wakker geworden met mijn eerste katertje :-), gisteren doorgezakt met Sam, een op't eerste zicht joviale Indier die al in Engeland, Amerika en Rusland gewoond had, er mij op attent maakte dat ik geen typische backpacker ben, ok... daar kan ik mee leven, maar iets later kwam ik te weten dat hij een verloofde specialist-tandarts was met een tuinman, 24/24 inwonende kokkim/meid, en een beach house, en hij al een paar flings (lees: one night stands) achter de rug had tijdens zijn huidige reis... en ik ben geen typische backpacker :-) ???

Inclusief katertje toch de bus op naar mijn eerste ervaring als Happy Camper in een bungalow op een campimg in Plitvice, waar ik een uur later dan gepland aankom doordat ik het Croatische bus-systeem nog steeds niet door heb. Bij het woord bungalow moet u zich trouwens niet te veel voorstellen (ik deed dat wel, net als mijn Franse buren, die uitermate pas contant waren), de bungalows bleken immers tuinhuisjes te zijn, zonder stromend water, enkel 2 bedden... Dit was trouwens de eerste en laatste keer dat ik wens te gaan douchen met een paraplu!

De avond zelf rustig doorgebracht voor mijn bungalow, met een goed boek, en een Grinderman op de achtergrond... Get it on! No Pussy Blues ;-)! Etc...

En een dag later 9 uur gedwaald rond, boven en over de meren van het Nationaal Park Plitvice Jezera... om daarna opnieuw in de knoop te geraken met het bus-systeem, en er 2 uur over gedaan om weer thuis te geraken....

Goed geslapen :-)!

P.S. Iemand nog iets van Vaya Con Dios gehoord de laatste tijd? De Croaten wel... had ze al een paar keer hehoord, en volgende week spelen ze hier 2 avonden in Zagreb...

Zagreb Dagen 5-6-7

2007-06-02T21:10:00.000+02:00

Vijdagavond... 1 juni... 22.00... zaal Tvornika in Zagreb...
Op het prodium 10 mannen met een Elvis-kuif op meer steroiden dan het voltallige belgische wielerpeleton, en 2/3 van K3 in een strak leren pakje...

In de lucht anderhalf uur a lotta lotta Yi-Haa's en even more Rock 'n' Roll...
Leningrad Cowboys zien temidden een stel uitgelaten Croaten... Ambiance :-)

Trouwens, het enige dat hier bruisloos wordt verkocht in plastieke bekers zijn de cola en de wodka, alle bier wordt verkocht in frisse, op't einde van't optreden de vloer bedekkende, 33cl flessen!!!

Maar daar ging deze blog dus eigenlijk niet over :-)

Wanneer waren we geleven... 31 mei!
Waar waren we gebleven... in Bled, in Villa Gorenka, waar mijn matras de ambitie had om Stephen Hawkings zwarte-gaten theorie op losse schroeven te zetten: ik zakte er zo diep in weg dat ik 's morgen gemiddeld een kwartier nodig had om alleen al de uitgang te vinden...

En vandaar ging het met de bus terug naar Ljubljana, van waar ik de trein naam richting Zagreb, een coupe delend met een Australier wiens paspoort vol stempels stond - ik kreeg op deze trein mijn eerste :-) - en vier blauwe gekapte nonnen, mogen dergelijke nonnen trouwens van Janssens aan't loket van 't stadhuis werken... ??

Zagreb dus!

Prachtstad, veel leven, veel terrasjes, veel zorgvuldig bebankte parken, bakkers blijven open tot middernacht, een wreed gezellige markt over drie verdiepingen en nog meer zalen... en in elke zaal word je overvallen door de geur van de markt in kwestie... bloemen, vers gevangen vis, pas geslacht vlees (best eerst iets eten!).

Ondertussen weer volop zon na een regenachtige ochtend!
Tot een volgende dus voor meer nieuws!

P.S. foto's volgen nog eens ooit wel :-)

Bled - Dag 4

2007-05-31T21:09:00.000+02:00

Des avonds is het hier nog net te koud om buiten te zitten, en mijn knieën zijn kapot van een hele dag bergpaadje op en af te wandelen, kruipen, vallen, ... Nu ja... bergpaadjes, meestal is er niet veel dat er op wijst dat je over een paadje wandelt, behalve dan het feit dat het aan de ene kant redelijk tot steilerotswandachtig omhoog gaat, en aan de andere kant redelijk tot hoogtevreeswekkend naar omlaag...

Maar wat wou ik weer zeggen, ach ja, dat ik dan mijn toevlucht maar zoek tot het plaatselijke internetcafé... dat trouwens over een serieus op de zenuwen werkend toetsenbord beschikt, niet alleen is het nog steeds een qwertz-ding, maar er zijn nog meer valstrikken ingebouwd zoals onder andere een zich automatisch lockende backspace, waardoor ik al verschillende zinnen van vooraf aan ben moeten beginnen... Het cijfertoetsenbord leidt aan hetzelfde euvel (kijk maar: 0000000000000000000000000000000000000000000000000000) en de pijltjestoetsen werken helemaal niet :-)!! Nu ja, het is dan ook gratis, en er is Laško te krijgen ;-)!!

Over gratis internet gesproken, mijn huidige hostel beschikt daar ook over, de PC en toetsenbord werken zelfs prima, maar je moet wel alles rechtstaand doen, alles staat op een klein kastje in de gang :-) ... maar dat is in Villa Gorenka blijkbaar de gang van zaken, het inchecken gebeurde tussen de strijk en de kookpotten in de keuken van mijn toch minstens 70-jarige gastvrouw...

En verder, geen nieuws, heb vandaag dus de hele dag door de bergen gezworven, en vertrek morgen voor een lange bus- en treinrit naar Zagreb... Tot dan!

Bled - Dag 4

2007-05-30T21:07:00.000+02:00

Ljubljana - Bled - Dag 3

2007-05-29T21:07:00.000+02:00

Uitchecken uit mijn eerste Hostel-ervaring, en wat heb ik geleerd?
1) Vanaf nu heet ik Derrick, welke ook het land van oorsprong van mijn gesprekspartner is, Dirk kan niemand verstaan, laat staan uitspreken.
2) Mijn oorspronkelijke vrees (dat ik leeftijdsgewijs een vreemde eend zou zijn) blijkt in deze hostel ongegrond: toch vrij veel kinderen en grijze haren.
3) Het feit dat ik toch naar Bled trek, ondanks het relatief slechte weer, met als eerste excuus dat ik "toch al gereserveerd heb" wordt wenkbrauwfronsend onthaald door de Noorse Helena, die sinds gisterenochtend al drie keer van gedacht veranderd is omtrent haar volgende bestemming.
4) Internetten op een computer die gratis internet aanbiedt, maw: internetten op een computer met drie in uw nek ademende mensen in de wachtrij, doet me dingen vergeten en vreemde dingen opschrijven (zie lichte update vorige berichten)

Maar nu: verder met de reis!! En dat doen we met de bus naar Bled, waar er naar het schijnt een pracht van een meer licht, temidden van enkele welgevormde (Baywatch is still on my mind) Juliaanse Alpen. Onderweg naar Bled, druilerige regen, en dus tijd voor een eerste Playlist-Moment!!! En die paar gouwe ouwe Nick Caves zijn bijna nefast... ik had gezien noch gehoord dat er moest overgestapt worden, net voor we opnieuw vertrekken ziet de chauffeur me gelukkig nog zitten, en dus ik met mijn handen vol boek, reisgids, jas, tas, vermaledijde mp3-speler en backpack tot voorin de bus strompelend, halverwege allerhande marchandise verliezend en weer oppikkend, de straat overstekend, en de meewarige blik van nieuwe chauffeur ontwijkend, en toch nog op weg naar Bled!!

En ach ja: Bled blijkt inderdaad zeer de moeite waard, heb tijdens mijn wandelingen vandaag toch drie keer een half uurtje stilgezeten op plaatsen waar (behalve een paar vermaledijde vogeltjes) niets te horen viel!!

P.S. van de dag: kan iemand eens op seniorennet een berichtje zetten dat duidelijk maakt dat die "Nordic Walking Stokken" niet dienen om a) bij het wandelen als weerstand te gebruiken door ze achter uzelve na te slepen en b) om uzelve ermee staande te houden tijdens het wandelen, daarvoor heeft de mensheid het looprek immers uitgevonden!
Dank U!

Ljubljana - Dag 2

2007-05-28T21:04:00.000+02:00

Voormiddag de stad verkent, en ik moet zeggen... Ljubljana is my kind of town: op elke hoek van elke straat, en op die straat zelf, lacht Kylie me toe vanop grote posters!
En wat doet een Dirk nog als eerste als hij ergens in een nieuwe stad is: een toren beklimmen matuurlijk :-)

Namiddag kies ik voor het aan Ljubljana grenzende park-bos. En na iets meer dan twee uur wandelen door stille bossen begint het me stilletjes te dagen dat ik me niet meer op mijn 3 kilometer route bevind, nog geen dag ver en al mijn tweede "Sara" ;-)...

Een half uur later zit ik met een geweldig smakende pint te genieten van een prachtig uitzicht van kleine dorpjes, verre bergen, een eenzaam eenzame-kerk-kleurig kerkje, een stralende zon, èn in bakken neerstromende regen...

Het moet trouwens sinds de laatste herhalingen van Baywatch geleden zijn dat ~~ zelfcensuur ~~ ik was trouwens nog vergeten te zeggen dat het mij daar alleen aan deed denken omdat ze vetraagd liepen... het was bergop ;-)

Slovenian Saussages = alles dat wij op een hotdog smijten serveren met aardappelen ipv van tussen een broodje

P.S. alle typefouten zijn trouwens te wijten aan het gebruik van een QWERTZ-klavier, nog nèt iets anders dan een QWERTY-klavier!!

Ljubljana - Dag 1

2007-05-27T21:04:00.000+02:00

14:00 Hasselt
14:15 Diepenbeek
14:30 Opnieuw Hasselt... identiteitskaart vergeten
16:00 Charleroi
16:01 Paniek, alle infoborden zijn leeg...LEEG.... een stroompanne... een spontane staking... een nieuwe 9/11... toch beter naar het nieuws gekeken...
16:02 Paniek voorbij, vriendelijke infodame zegt alles ok, ik blijMet het vliegtuig landen temidden van bossen en bergen zover als het oog rijkt heeft wel iets, zelfs toen bleek dat we in een onweerachtig Brnik aangekomen waren...

19:10 Hostel Celica is een oude gevangenis waarvan de cellen ingekleed werden door plaatselijke kunstenaars, door mijn late boeking kon ik ze echter alleen door de tralies even bekijken.... misschien toch nog eens passeren voor een extra nachtje...

Ondertussen: geen regen meer, dus dadelijk op verkenning getrokken, en één uur naaankomst had ik al een eerste keer een kleine "Sara" gedaan... het regende opnieuw pijpestelen, overal kwam ik bordje Hostel Celica tegen, maar ik heb toch nog meer dan een half uur lopen zoeken :-)...

Met op de achtergrond (achter Celica bevind zich een soort legale kraakwijk) een optreden van de één of andere punk-groep ingeslapen om...

De Playlist en de Rest - Dag 0

2007-05-26T21:02:00.000+02:00

Het is nu 15.55, en ik heb vandaag het meeste tijd besteed aan het samenstellen van de playlist (*) die me zal vergezellen tijdens de volgende vier weken...

De eerste zaken die ik absoluut niet mag vergeten staan ondertussen wel al wat onwennig samen op tafel. En zelf loop ik een beetje verloren rond van kamer tot kamer om overal uit te checken of er niks staat dat toch wel levensnoodzakelijk zou kunnen zijn... de wetenschap dat er daar waarschijnlijk ook wel winkels zullen bestaan volledig in de wind slaand.

De huidige stand van zaken:

- morgen om 17.30 vertrekt het vliegtuig;
- de eerste 9 nachten zijn mijn overnachtingen al geboekt, en ik heb me moeten inhouden om niet als de beginner die ik ben alle nachten al vast te leggen om ze daarna met grote waarschijnlijkheid toch te moeten annuleren (zo vertelt men mij toch);
- mijn terugvlucht werd vorige week al geboekt, en werd gisteren ook weer geannuleerd wegens niet genoeg geïnteresseerden die om 5.30 's morgens op een maandag de afstand Istanbul - Eindhoven willen overbruggen.

Meer nieuws volgt als ik mijn eerste stapjes in Slovenië achter de rug heb!

Dirk

(*) o.a.
Born Sandy Devotional van The Triffids voor de weidse natuur momenten
Frank's Wild Years van Tom Waits voor de grauwe stadswandelingen
Sergeant Peppers van The Beatles voor de zonnige terrasjes
Surfer Rosa & Come on Pilgrim van The Pixies voor te lange trein/busreizen
The Velvet Underground & Nico for all of the above
en eigen best of's van Nick Cave (inc Grinderman), Chumbawamba en The Smiths.