Split - Dubrovnik - Dag 13, 14 en 15

Het regent in Sarajevo, tijd voor een update!

Nadat de studentes en Estelle vertrokken zijn naar de eilanden voor de kust, maak ik er nog een paar rustige dagen van in deze twee museumachtige steden.
Je verdenkt het gemeentebestuur er hier van dat ze de mensen betalen om nog authentiek ouderwets te leven, terwijl de toeristen (vooral in Dubrovnik) met lange rijen bussen en indrukwekkende cruiseschepen busladingen toeristen hangen stokoude mensjes hun was op aan draden die worden opgespannen tussen de gevels van de kleine steegjes en doen de iets verdokener buurtwinkeltjes gouden zaken terwijl ze blijkbaar geen woord engels verstaan...

In Dubrovnik beleef ik de andere zijde van het hostelgebeuren: ik slaap er twee nachten samen zonder dat ik ook maar een van mijn kamergenoten wakker gezien heb :-)...

Verder valt hier niet veel te beleven, het was zalig vertoeven en niksdoen in de zon van de Coratische kust, maar morgen trek ik weer het binnenland in, en daarvoor moet ik om 6:15 opstaan op een zondagochtend... vakantie ;-)!!

Zadar - Split - Dag 12

Na het plooien van de vers gewassen kleren de zoveelste meewarige blik van een Croatisch busschauffeur toegeworpen gekregen omdat ik pas op het nippertje mijn bus naar Split had gevonden (verkeerde perron wegens onbegrijpelijke tickets).

Moet wel zeggen dat de busreizen hier toeristische attracties op zich zijn. De trip van door het binnenland van Zagreb naar Zadar was al indrukwekkend met aan beide zijden bijna continu desolate landschappen en in de verte grillige bergketens, en de reis van Zadar naar Split was zo mogelijk nog mooier, met aan de ene zijde opnieuw de landschappen en bergen, en aan de andere kant de kustlijn van de Middelandse zee, waar het ene voor de kust gelegen eiland het andere opvolgt... indrukwekkend

Hetgeen me brengt bij het feit dat het me ondertussen echt wel is opgevallen dat Croatie nog niet echt meegaat met zijn toeristische status... je vind hier bv echt enkel per ongeluk een Engelstalige krant, en in de meeste restaurants is het voor mij nog steeds vogelpik spelen als ik iets bestel...

Ondertussen begint het hele hostelgebeuren me wel te bevallen: vorige nacht heb ik doorgebracht op een klein zolderkamertje, samen met drie Californische studentes en een Parisienne ;-).
Alhoewel was toch wel even schrikken toen we tegen een uur of twaalf thuiskwamen van een terrasje en de vrouw die ik hier bij gebrek aan een beter woord de hospita zal noemen er om de een of andere reden (die ons nog steeds volledig ontgaat) van uitgegaan was dat Estelle (die van Parijs) en ik elkaar al iets langer dan 3 uur kenden en ze voor ons een tweepersoonsbed had opgemaakt :-)...
Gelukkig had ik, goed voorbereid als ik ben, een extra paar lakens bij, probleem opgelost, en vandaag hebben we het allemaal nog eens proberen duidelijk maken aan de zeer vriendelijke, doch eveneens zeer gebrekkig engels sprekende, hospita...

Btw, the name saga continues... ik heet sinds gisteren niet enkel Derrick, maar heb nu ook (dankzij nog steeds dezelfde hospita) een nieuwe achternaam, dus bij deze onderteken ik met

Derrick... Derrick Matthewson...

Plitvice - Zadar - Dag 10 en 11

's Morgens vroeg opgestaan en de bus in naar Zadar aan de Croatische kust... een reis die de belangrijkste verkeersas van Noord naar Zuid volgt, en ondanks het feit dat dit volgens de borden een autostrade is beschikt elke rijrichting slechts over 1 rijvak, en moet onze chauffeur uitwijken voor onder andere traktors, wielertoeristen, paard en kar, en zie je om de haverklap een oud vrouwtje naast de baan zitten achter een tafeltje met een paar inmaakbokalen (die iets doorzichtig rodig bevatten) en Tupperware-potjes met zelfgemaakte kaas...

In Zadar blijkt er trouwens maar 1 hostel te zijn, op de bus staat er dan ook een hoopje van 6 backpacks zich tegen iedereen te verontschuldigen voor het storen, als plots de chauffeur zich ook begint te verontschuldigen... waarvoor begrijpen we plots als iedereen uitstapt en hij de motorkap opensmijt: motorpanne... 2 kilometer later komt een groepje van 6 zwetende backpackers aan in de hostel... douchen!! En dan tot de constatie komen dat ik met een probleem zit: een propere kleren problemen, en om juister te zijn: het gebrek eraan... en beginner als ik ben heb ik van in't begin al mijn vuile was in 1 zak gestoken, waardoor ik geen enkel T-shirt kan vinden dat niet naar mijn voeten ruikt :-) ... Vandaag loop ik dan ook trots rond in mijn eerste United Colors of Benetton T-shirt (hetgeen de dichtsbijzijnde winkel bleek te zijn).

Op dit moment ben ik het probleem trouwens aan't oplossen in de meest ideale combinatie-winkel die ik tot nu toe ben tegengekomen: een wasserette/internetcafe!

Maar nog even terug naar gisterenavond, toen ik DE definitie van een Babelse spraakverwarring meemaakte na een wandeling van 2u30 naar mijn hostel (yip, nog eens fatsoenlijk verloren gelopen): of hoe zou u het gesprek omschrijven waarbij een enkel Portugees-sprekende Portugees en een enkel een beetje Duits-sprekende Croaat iets aan elkaar uitleggen met als tussenpersonen een een beetje Portugees-sprekende Engelsman en een Engels- en een beetje Duits-sprekende Belg :-) ?

En zo zijn we bij nu aangekomen: woensdagochtend... na een onsmakelijk doch gezellig ontbijtje, waarbij de Duitse Jana en ik hebben zitten keuvelen over de geneugden van zwart brood (hier niet te vinden) en een gewone thuis klaargemaakte maaltijd... een dieet van gebakjes, ijsjes, pizza en andere traditionele reis-maaltijden ben ik na 10 dagen toch serieus moe, daar kunnen zelfs die meestal wel meevallende restaurantjes niet veel aan verhelpen :-)

Uw nog steeds Derrick hetende Dirk in de Balkan

P.S. Als iemand een tip heeft om blaren te "genezen"? Ze is zeer welkom!

P.S.2 Op foto's wordt het waarschijnlijk wachten tot ik terug ben, tenzij iemand mij kan uitleggen hoe ik de foto's op mijn camera gemakkelijk kan verkleinen naar 250Mb (de limiet voor deze blog)??

Zagreb - Plitvice - Dag 8 en 9

Mijn laatste dag in Zagreb wakker geworden met mijn eerste katertje :-), gisteren doorgezakt met Sam, een op't eerste zicht joviale Indier die al in Engeland, Amerika en Rusland gewoond had, er mij op attent maakte dat ik geen typische backpacker ben, ok... daar kan ik mee leven, maar iets later kwam ik te weten dat hij een verloofde specialist-tandarts was met een tuinman, 24/24 inwonende kokkim/meid, en een beach house, en hij al een paar flings (lees: one night stands) achter de rug had tijdens zijn huidige reis... en ik ben geen typische backpacker :-) ???

Inclusief katertje toch de bus op naar mijn eerste ervaring als Happy Camper in een bungalow op een campimg in Plitvice, waar ik een uur later dan gepland aankom doordat ik het Croatische bus-systeem nog steeds niet door heb. Bij het woord bungalow moet u zich trouwens niet te veel voorstellen (ik deed dat wel, net als mijn Franse buren, die uitermate pas contant waren), de bungalows bleken immers tuinhuisjes te zijn, zonder stromend water, enkel 2 bedden... Dit was trouwens de eerste en laatste keer dat ik wens te gaan douchen met een paraplu!

De avond zelf rustig doorgebracht voor mijn bungalow, met een goed boek, en een Grinderman op de achtergrond... Get it on! No Pussy Blues ;-)! Etc...

En een dag later 9 uur gedwaald rond, boven en over de meren van het Nationaal Park Plitvice Jezera... om daarna opnieuw in de knoop te geraken met het bus-systeem, en er 2 uur over gedaan om weer thuis te geraken....

Goed geslapen :-)!

P.S. Iemand nog iets van Vaya Con Dios gehoord de laatste tijd? De Croaten wel... had ze al een paar keer hehoord, en volgende week spelen ze hier 2 avonden in Zagreb...

Zagreb Dagen 5-6-7

Vijdagavond... 1 juni... 22.00... zaal Tvornika in Zagreb...
Op het prodium 10 mannen met een Elvis-kuif op meer steroiden dan het voltallige belgische wielerpeleton, en 2/3 van K3 in een strak leren pakje...

In de lucht anderhalf uur a lotta lotta Yi-Haa's en even more Rock 'n' Roll...
Leningrad Cowboys zien temidden een stel uitgelaten Croaten... Ambiance :-)

Trouwens, het enige dat hier bruisloos wordt verkocht in plastieke bekers zijn de cola en de wodka, alle bier wordt verkocht in frisse, op't einde van't optreden de vloer bedekkende, 33cl flessen!!!

Maar daar ging deze blog dus eigenlijk niet over :-)

Wanneer waren we geleven... 31 mei!
Waar waren we gebleven... in Bled, in Villa Gorenka, waar mijn matras de ambitie had om Stephen Hawkings zwarte-gaten theorie op losse schroeven te zetten: ik zakte er zo diep in weg dat ik 's morgen gemiddeld een kwartier nodig had om alleen al de uitgang te vinden...

En vandaar ging het met de bus terug naar Ljubljana, van waar ik de trein naam richting Zagreb, een coupe delend met een Australier wiens paspoort vol stempels stond - ik kreeg op deze trein mijn eerste :-) - en vier blauwe gekapte nonnen, mogen dergelijke nonnen trouwens van Janssens aan't loket van 't stadhuis werken... ??

Zagreb dus!

Prachtstad, veel leven, veel terrasjes, veel zorgvuldig bebankte parken, bakkers blijven open tot middernacht, een wreed gezellige markt over drie verdiepingen en nog meer zalen... en in elke zaal word je overvallen door de geur van de markt in kwestie... bloemen, vers gevangen vis, pas geslacht vlees (best eerst iets eten!).

Ondertussen weer volop zon na een regenachtige ochtend!
Tot een volgende dus voor meer nieuws!

P.S. foto's volgen nog eens ooit wel :-)